Γιάννης Τσέλεπος: Το ελληνικό κρασί δεν έχει να φοβηθεί τίποτα

by GreekCellar
131 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Τον συναντήσαμε στο οινοποιείο του στη Μαντίνεια μόλις λίγα 24ωρα προτού ξεκινήσει ένα ακόμα ταξίδι στο εξωτερικό και πιο συγκεκριμένα στις ΗΠΑ για να προωθήσει όχι μόνο τα δικά του κρασιά αλλά και εν γένει το ελληνικό κρασί.

Ο Γιάννης Τσέλεπος δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις καθώς είναι από τις πιο γνωστές φυσιογνωμίες στον οινικό χώρο, έχοντας χτίσει το όνομα του οινοποιείου και κατ’ επέκταση και εκείνο των κρασιών του πάνω στο μεράκι για την αμπελουργία και την οινοποιεία.

Όταν του ζητάμε να μας πει ποια ήταν τα πρώτα του βήματα στη Μαντίνεια και πως προχώρησε μας απαντά:

“Πρέπει να σας πω αρχικά ότι είμαι ο πρώτος που εμφιάλωσα την πρώτη σύγχρονη πλέον Μαντινεία το 1981. Όταν ήρθα από τη Γαλλία τα πράγματα εδώ δεν ήταν έτσι όπως είναι σήμερα. Το σύνολο της παραγωγής της Μαντινείας περίπου 3.500 – 4.000 τόνοι πήγαιναν στο χύμα κρασί. Το χρησιμοποιούσαν τα μεγάλα οινοποιεία. Επειδή έχει κάποια χαρακτηριστικά όπως είναι η οξύτητα και τα αρώματά του, το χρησιμοποιούσαν για τα χαρμάνια τους. Ερχόμενοι εμείς εδώ, αρχές του ’80, κάναμε στην αρχή κάποια οινοποιεία, όπως του Νασιάκου, που είναι ένα από τα πιο ιστορικά της περιοχής. Μετά όμως κάναμε τη μεγάλη επιτυχία με τους “Αμπελώνες Αντωνόπουλου”, με τον Κώστα Αντωνόπουλου, επειδή όμως ήταν δύσκολο να πλασάρουμε το όνομα “Μαντινεία” λόγω αποτυχιών κάποιων κρασιών παλαιότερα, λανσάραμε τα Ορεινά Κτήματα Αντωνόπουλου, το 1987 από ονομασία προέλευσης Μαντινεία. Εκεί γίνεται η πρώτη μεγάλη επιτυχία, γίνεται το “μπάμ” στην αγορά, γίνεται πασίγνωστο το Μοσχοφίλερο και αρχίζει ένα μεγάλο ενδιαφέρον και από άλλους οινοποιούς να φτιάξουν κρασί από Μοσχοφίλερο. Μετά τον θάνατο του Κώστα Αντωνόπουλου αποφάσισα να κάνω το δικό μου οινοποιείο. Έβλεπα ότι οι περισσότεροι δεν είχαν το concept να φτιάξουν ένα καλό κρασί και έτσι αποφάσισα να φτιάξω το δικό μου το κρασί, με διαφορετικό τρόπο φυσικά, με την εμπειρία που είχα εγώ, εισάγοντας κάποια πράγματα στην περιοχή. Αρχίσαμε να επιλέγουμε αμπελώνες. Εγώ ήδη είχα οινοποιήσει όλες τις περιοχές εδώ και κατέληξα εδώ στις Ρίζες, όπου αρχίσαμε να φυτεύουμε. Ξεκινήσαμε από το 1989 να φυτεύουμε αμπέλια και σήμερα έχουμε φτάσει δόξα τω Θεώ στα 600 στρέμματα. Μπορεί και να είμαστε το οινοποιείο με τον μεγαλύτερο αμπελώνα στην περιοχή για να μην πω στην Πελοπόννησο. Άρα εμείς εισάγαμε καθαρά τη Μαντινεία στην αγορά, υπήρχαν και άλλοι συνάδελφοι, αλλά σταθεροποιηθήκαμε εμείς, και μπορέσαμε σιγά – σιγά να γίνουνε οι leaders της αγοράς της περιοχής όσο αφορά τη Μαντινεία. Εμάς η φιλοσοφία μας είναι να εκμεταλλευόμαστε το μέγιστο δυνατό μιας ποικιλίας, δεν είναι να κάνουμε ένα κρασί ή ένα χαρμάνι από αυτή την ποικιλία”.

DSC00628

Μιλά με πάθος για το Μοσχοφίλερο και τονίζει πως αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η «ανάδειξη της ποικιλίας» καθώς αυτή είναι και η στρατηγική του οινοποιείο του.

“Εμείς προσπαθούμε να αναδείξουμε όλες τις δυνατότητες του Μοσχοφίλερου, ήδη κάνουμε ένα αφρώδες κρασί από Μοσχοφίλερο – το “Αμαλία”. Μετά προχωρήσαμε να βγάλουμε ένα κρασί αποκλειστικά από Μοσχοφίλερο το Blanc de Gris, που αναδεικνύει τις δυνατότητες του Μοσχοφίλερου”, μας λέει ο Γιάννης Τσέλεπος και προσθέτει: “Το Μοσχοφίλερο εκτός από πάρα πολλούς φίλους έχει και πάρα πολλούς εχθρούς, που λένε ότι το Μοσχοφίλερο είναι το κρασί της ημέρας, το κρασάκι που έχει το αρωματάκι, την οξύτητα…δεν είναι αυτό το Μοσχοφίλερο. Υπάρχουν Μοσχοφίλερα που είναι πιο πολύπλοκα, πιο σύνθετα κρασιά. Κι εμείς αυτή την εκδοχή του Μοσχοφίλερου ερχόμαστε να αναδείξουμε με το δεύτερο κρασί το Blance de Gris”.

Όπως μας εξήγησε εάν το Μοσχοφίλερο καλλιεργηθεί σωστά έχει όγκο και δίνει εκπληκτικά κρασιά με τη σωστή παλαίωση. “Κάποιοι ασέλγησαν πάνω στο Μοσχοφίλερο. Όταν το Μοσχοφίλερο το πήραμε και το κάναμε, το πρώτο εμπορικό κρασί στην Ελλάδα, κυκλοφόρησαν μέσα σε έναν χρόνο 85 ετικέτες Μοσχοφίλερο. Και η κουτσή Μαρία έπαιρνε λίγο Μοσχοφίλερο και το ανακάτευε με Ροδίτη και το έλεγε Μοσχοφίλερο. Είναι η ποικιλία που κακοποιήθηκε περισσότερο από κάθε άλλη ποικιλία”.

Ο Γ. Τσέλεπος δεν κρύβει όμως και την πικρία του για τον τρόπο που αντιμετωπίζουν ορισμένοι κριτικοί το Μοσχοφίλερο, καθώς όπως λέει δεν αναγνωρίζουν τις δυνατότητες και το μέλλον που μπορεί να έχει και εκτιμούν ότι έχει κουράσει.

Αναφερόμενος στην κατάσταση που βρισκόταν το ελληνικό κρασί όταν εκείνος ξεκινούσε τη δική του προσπάθεια την δεκαετία του ’80 μας λέει πως η ελληνική οινοπαραγωγή στο εξωτερικό ήταν ταυτισμένη με τη ρετσίνα, που εάν και καλό παραδοσιακό κρασί, είχε παρουσιαστεί με τόσο λανθασμένο τρόπο, που η Ελλάδα “είχε βγάλει κακό όνομα”.

“Εμείς οι καινούργιοι ξεκινήσαμε όχι από το μηδέν, αλλά υπό το μηδέν”, μας λέει ο Γιάννης Τσέλεπος περιγράφοντας το σημείο εκκίνησης των προσπαθειών για εξαγωγές και αλλαγή της εικόνας του ελληνικού κρασιού. Δεν μπορούσαν οι ξένοι να δεχθούν ότι η Ελλάδα μπορεί να κάνει ποιοτικό κρασί. Πήγαινες εκεί και σου έλεγαν ρετσίνα – ρετσίνα και γελούσαν. Με την κακή έννοια αν και για μένα η ρετσίνα είναι κρασί που μπορεί να παίξει πολύ δυνατά” λέει χαρακτηριστικά.

Tselepos4Είναι εκείνη η “ομάδα” των νέων Ελλήνων οινολόγων, για τον Γιάννη Τσέλεπο, που τέλη της δεκαετίας του ’80 αρχές της δεκαετίας του ’90 άρχισαν να κάνουν τα δικά τους οινοποιεία και έδωσαν νέα ώθηση στο ελληνικό κρασί.

“Ήμουν εγώ, ο Γιώργος Σκούρας, ο Βαγγέλης Γεροβασιλείου, ο Άγγελος Ιατρίδης όλα τα σημερινά καλά οινοποιεία είμαστε οινολόγοι και ερχόμασταν όλοι από το ίδιο κέντρο γνώσης στη Γαλλία. Άρα είχαμε ένα μοντέλο περίπου ίδιο και πάνω σε αυτό το μοντέλο χτίσαμε το ελληνικό κρασί” μας λέει και συνεχίζει: “Φυσικά τα πρώτα χρόνια ήταν άναρχα, όποιος ήθελε, ό,τι ήθελε φύτευε. Περνάει μια δεκαετία, όπου γίνεται η έκρηξη, προχωράει το ελληνικό κρασί, αναπτύσσονται οινοποιεία, βγαίνουν καλά κρασιά, αρχίζουν δειλά – δειλά κάποιες εξαγωγές αλλά πήγαιναν σε Έλληνες του εξωτερικού και αρχίζει να σοβαρεύει το θέμα, μέχρι το 2000”.

Όπως μας λέει τότε (σ.σ. το 2000) οι ίδιοι άνθρωποι διακρίνοντας τις δυνατότητες που υπάρχουν για ανάπτυξη “καταστρώνουν” μέσω και του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου το στρατηγικό σχέδιο για το ελληνικό κρασί, το οποίο βασίζουν σε γηγενείς ελληνικές ποικιλίες.

“Όλη η ανάπτυξη του ελληνικού κρασιού πρέπει να γίνει βάσει των ελληνικών ποικιλιών”, τονίζει ο Γιάννη Τσέλεπος και προσθέτει: “Γιατί κι εμείς είχαμε κάνει λάθη και εμείς είχαμε τους επηρεασμούς μας από ξένες ποικιλίες, αλλά αρχίσαμε σιγά – σιγά και βάζαμε τα πράγματα σε μια σειρά. Τα πρώτα χρόνια ήμασταν λίγοι εκείνοι που πιστεύαμε ότι η ελληνική ποικιλία είναι το στρατηγικό πλεονέκτημα. Γνωστά ονόματα σήμερα, πολέμησαν αυτό το στρατηγικό σχέδιο, που σήμερα το δέχεται όλη η Ελλάδα. Αυτοί που δεν το δέχονταν κατάλαβαν ότι αυτό είναι το μέλλον μας. Τώρα περνάμε σε μια φάση ωριμότητας, που βλέπουμε ότι και με την κρίση ότι το μέλλον του ελληνικού κρασιού είναι στο εξωτερικό. Ο διεθνής καταναλωτής έχει πλέον κουραστεί με τις ίδιες και ίδιες γεύσεις. Εμείς έχουμε 78 ποικιλίες εκμεταλλευόμενες και έχουμε άλλες τόσες που δεν αγγίξαμε ακόμα. Έχουμε στρατηγικό πλεονέκτημα και σε συνδυασμό με το κλίμα που έχουμε – γιατί το κρασί είναι ήλιος – terroir, πιστεύω ότι το ελληνικό κρασί έχει μέλλον, αλλά πρέπει να πηγαίνουμε οργανωμένα”.

Ο ίδιος μας εξηγεί ότι ένα από τα μειονεκτήματα του κλάδου είναι ο κατακερματισμός του ελληνικού αμπελώνα και μας αποκαλύπτει ότι ήδη οργανωμένοι οι Έλληνες οινοποιοί επεξεργάζονται ένα στρατηγικό σχέδιο αμπελουργίας της χώρας. “Προτείνουμε λύσεις για τα αμπέλια. Εμείς μιλάμε για υποχρεωτική ενσωμάτωση αμπελώνων, δηλαδή ένα τεμάχιο, το οποίο δεν καλλιεργεί κάποιος και βρίσκεται ανάμεσα σε δικά σου αμπελοτεμάχια υποχρεωτικά πρέπει να το αγοράσεις. Αμπελουργία και κρασί πάνε μαζί. Όλο αυτό είναι στα σπάργανα. Ψάχνουμε τρόπο χρηματοδότησης. Θα το βρούμε δεν είναι τίποτα, όταν μπει στο μυαλό γίνεται” λέει εμφανώς αποφασισμένος και αισιόδοξος.

Στην ερώτησή μας για το που βρίσκεται σήμερα το ελληνικό κρασί στην Ελλάδα και το εξωτερικό ο Γιάννης Τσέλεπος μας απαντά: “Σήμερα υπάρχουν 20 οινοποιεία που είναι παίκτες διεθνούς εμβέλειας, είναι οινοποιεία που μπορούν να επενδύσουν οπουδήποτε. Η ανάπτυξη θα έρθει όταν τα 20 γίνουν 220. Αν έχουμε τόσα οινοποιεία το ελληνικό κρασί θα είναι το Νο 1 στον κόσμο. Με τον Σκούρα χέρι – χέρι τρέχουμε έξω, έχουμε εξωστρέφεια. Το πρόβλημα είναι ότι είναι μειονότητα ακόμα τα οινοποιεία που μπορούν να σταθούν σε διεθνές επίπεδο. Το ευχάριστο είναι ότι έχουμε φοβερά ταλαντούχους καινούργιους οινοποιούς, οινολόγους. Έχει μικρά οινοποιεία, τα οποία κάνουν εξαιρετικά κρασιά. Αλλά το νόημα είναι να μαζικοποιηθούν αυτά, για να κάνουμε σεβαστή την παρουσία μας στο εξωτερικό. Δεν τρελαίνονται ακόμα για εμάς, αλλά όλοι οι ψαγμένοι στην παγκόσμια γαστρονομία, συζητάνε να μπει πλέον μέσα στον κατάλογό τους και ένα ελληνικό κρασί. Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό κρασί έχει αποκτήσει ενδιαφέρον. Οι κινήσεις που κάνουμε για παράδειγμα στον Καναδά με την προβολή αποδίδουν. Ήδη αρχίζουν και η Αγγλία και η Γερμανία, που είναι στα σπάργανα. Πιστεύω ότι σε λίγο καιρό το ελληνικό κρασί θα είναι στους leaders της αγοράς. Δεν έχει να φοβηθεί τίποτα το ελληνικό κρασί. Το ελληνικό κρασί έχει να φοβηθεί μόνο τις τρικλοποδιές που του βάζουν το κράτος και κάποια οπισθοδρομικά συμφέροντα μέσα στη χώρα. Αυτά είναι τα προβλήματα του ελληνικού κρασιού”.

Tselepos3Εντοπίζοντας τις δυσκολίες, που υπάρχουν στο να προωθηθεί πολύ περισσότερο το ελληνικό κρασί σε αγορές που ήδη είναι ανοιχτές όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία ο Γ. Τσέλεπος μας λέει: “Στην Αμερική πλέον το ελληνικό κρασί δεν απευθύνεται στους ομογενείς. Από εκείνους καταναλώνεται το 5% με 10%. Στην Αμερική το κρασί το ελληνικό το πίνουν οι Αμερικάνοι. Στον Καναδά το ίδιο. Στη Γερμανία είναι ιδιαίτερη περίπτωση. Το ελληνικό κρασί ακόμα δεν έχει ξεφύγει από τους Έλληνες, αλλά πρέπει κι εμείς οι ίδιοι οι οινοποιοί να μην ξεκινήσουμε με μια ελιτίστικη νοοτροπία. Πήγαμε να τους βάλουμε στην άκρη. Είναι λάθος αυτό. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς πρέπει να στηρίξουμε, γιατί υπάρχουν πολλοί σοβαροί Έλληνες επιχειρηματίες στη Γερμανία. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να ανεβάσουμε το επίπεδο του μέσου Έλληνα εστιάτορα και με sommelier εξειδικευμένους να στοχοποιήσουμε τη γερμανική αγορά. Αντιμετωπίσαμε λάθος την ιστορία Γερμανία, όλο το ελληνικό κρασί. Καταλάβαμε το λάθος μας και η νέα προσπάθεια που γίνεται είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Νομίζω ότι σιγά – σιγά θα γίνει και στην Ευρώπη αυτό που γίνεται στην Αμερική”.

Στην ερώτηση για το τι πρέπει να περιμένουμε από το Κτήμα Τσέλεπος η απάντηση είναι σαφής και καταιγιστική: “Το Κτήμα Τσέλεπος έχει μια απλή φιλοσοφία. Ανάπτυξη ελληνικών ποικιλιών. Όλη η φιλοσοφία του είναι επάνω στο τρίπτυχο μοσχοφίλερο, αγιωργίτικο, ασσύρτικο Το πιο εύκολο πράγμα για μένα ήταν να πάω να πάρω σταφύλια από τη Νεμέα και να τα οινοποιώ ή στη Σαντορίνη το ίδιο. Εμείς επενδύσαμε σε αμπελώνα. Αυτή τη στιγμή τόσο στη Νεμέα, όσο και στη Σαντορίνη, είμαστε ο πιο μεγάλος ιδιώτης αμπελουργός. Έχουμε 140 στρέμματα στη Νεμέα, στο Κούτσι, σε μια περιοχή που θεωρείται top και έχουμε και 120 στρέμματα στη Σαντορίνη. Από εκεί ξεκινάμε. Άρα εμείς επενδύουμε στην ιστορία “ελληνικές ποικιλίες”, ζώνες ονομασίας προέλευσης – πολύ σημαντικό για εμάς – και αμπελουργία. Από τη στιγμή που τα έχουμε όλα αυτά, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Αυτή είναι η διαφορά μας με όλους τους άλλους. Δεν εμπλουτίζουμε τη γκάμα μας γιατί είναι μόδα το ασύρτικο και η Σαντορίνη είναι καλό brand name. Για μένα προσωπικά η Σαντορίνη είναι μέρος μόνο για premium κρασιά. Εμείς έτσι το βλέπουμε. Μικρά οινοποιεία, πολύ ακριβά κρασιά, εκεί είναι το μέλλον του ελληνικού κρασιού στη Σαντορίνη. Η Σαντορίνη με τις δυσκολίες που έχει πρέπει να βγάλει κρασιά 20 με 25 ευρώ και μπορούμε να βγάλουμε τέτοια κρασιά και μιλάω για τιμή εξαγωγών. Έχουμε να δώσουμε πολλά στη Σαντορίνη, όπως και στη Νεμέα. Στο οινοποιείο η πρώτη γενιά έχει κλείσει τον κύκλο επενδύσεων και προχωράμε σε μια δεύτερη γενιά του κτήματος πλέον, η οποία έχει πολλά σχέδια για το ελληνικό κρασί. Μεταξύ των σχεδίων είναι η ολοκλήρωση ενός οινοποιείου στη Νεμέα. Είμαστε σε συζητήσεις για να γίνει κάτι καινούργιο στη Νεμέα. Να πάμε το Αγιωργίτικο σε άλλα επίπεδα. Ήδη με την καινούργια κλωνική επιλογή που έχουμε τον σωστό κλώνο του Αγιωργίτικου, που κάναμε με το Κτήμα Μπακασέτα περνάμε στη δεύτερη γενιά κρασιών από Αγιωργίτικο. Από φέτος μπαίνει σε εφαρμογή και το σχέδιο: «Υποπεριοχές στις ονομασίες προέλευσης». Εμάς είναι μέσα στον στόχο μας και νομοθετικά να το περάσουμε τα κρασιά μας να χαρακτηρίζονται από την υποπεριοχή την κοινότητα. Εμείς κάνουμε Μοσχοφίλερο “Ρίζες”, Μοσχοφίλερο “Λιθοβούνια” κάνουμε Αγιωργίτικο στο Κούτσι, γιατί να μην έχω το δικαίωμα να το λέω επάνω να έχω και μια υπεραξία; Γιατί να μη λέω Σαντορίνη “Πύργος” που έχω τα αμπέλια μου εκεί; Εμείς έχουμε το τρίπτυχό μας, Σαντορίνη, Νεμέα, Μαντινεία”.

Ωστόσο η τελευταία φράση του περί του τρίπτυχου, προκάλεσε την ερώτηση μας για το εάν το τρίπτυχο μπορεί να γίνει τετράπτυχο με αποτέλεσμα ο Γ. Τσέλεπος να μας πει: “Να πάω στη Νάουσα;; Πολύ ελκυστικό. Ελκυστική η Νάουσα. Εμείς δεν αρνούμαστε τίποτα. Γι αυτό λέω ότι είμαι από τους ανθρώπους που είμαι ανοιχτός και σε συνεργασίες με ξένους επενδυτές αλλά και με Έλληνες. Γιατί εμείς να μην δώσουμε μια τεχνογνωσία, που έχουμε και ένα εμπορικό τμήμα εξαγωγών στη Νάουσα ; Η Μακεδονία έχει πολύ μεγάλους οινοποιούς. Εγώ θα δω το μέλλον της Νάουσας να ανεβαίνει όταν δω έναν Γεροβασιλείου να κάνει μια Νάουσα, όταν δω έναν Λαζαρίδη να κάνει μια Νάουσα, να δω έναν Παυλίδη να κάνει μια Νάουσα, να τους δω στη Νάουσα. Να ενισχύσουμε τις ζώνες. Ή στη Σαντορίνη ή στη Μαντινεία, εγώ με πολύ χαρά θα έβλεπα τον Παυλίδη ή τον Λαζαρίδη να έρθουν εδώ”.

Tselepos2“Το κρασί είναι όλη μου η ζωή”, εξηγεί με μια υποψία συγκίνησης στο πρόσωπο ο Γιάννης Τσέλεπος και κλείνοντας τη συζήτηση μαζί μας, λέει: “Το παν είναι το κρασί. Για εμάς τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το κρασί. Αυτό είναι και μειονέκτημα ξέρεις (γέλια). Εμείς ξυπνάμε, αναπνέουμε, κοιμόμαστε με το κρασί. Δεν κάνουμε κάτι άλλο”.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like