Ω γλυκύ μου…. οίνε!

by GreekCellar
65 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι κλείνουν μέσα τους τον ήλιο και το ελληνικό καλοκαίρι μαζί με τη γλύκα, που τους δίνει απλόχερα οι ελληνική γη… κυρίες και κύριοι: Οι ελληνικοί γλυκείς οίνοι.

Είναι γεμάτοι μοναδικά αρώματα, πρωτότυπο χαρακτήρα και γευστικό πλούτο, ενώ παράγονται με ιδιαίτερη φροντίδα από τους Έλληνες οινοποιούς κυρίως στη Σαντορίνη (Vinsanto), την Πάτρα (Μαυροδάφνη & Μοσχάτο Ρίου), στη Σάμο και τη Λήμνο.

Τη γλυκύτητά τους την οφείλουν κυρίως στα σάκχαρα που μένουν στο κρασί, ενώ πίνονται δροσερά, με τα  Μοσχάτα μάλιστα να σερβίρονται ακόμα και αρκετά κρύα. Συνοδεύουν ιδανικά δυνατά τυριά όπως το ροκφόρ και η γκοργκονζόλα, όμως ακόμα και όταν βρεθούν δίπλα σε επιδόρπια με φρούτα ή σοκολάτα, ικανοποιούν και τον πιο δύσκολο οινόφιλο.

 

Μαυροδάφνη

Από τις πιο δυνατές επιλογές που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι η πασίγνωστη Μαυροδάφνη Πατρών. Φτιαγμένη κυρίως στις περιοχές γύρω από την Πάτρα ή σε άλλες περιπτώσεις στην Κεφαλονιά από το ομώνυμο σταφύλι, παλαιώνεται σε δρύινα βαρέλια, ενώ εκτός από το άρωμα δρυός, αποκτά και έντονα αρώματα φρούτων.

Το κρασί με το σκούρο ρουμπινί χρώμα συνοδεύει ιδανικά, τυριά, επιδόρπια με βάση το φρούτο, αλλά και κάποια με πικρή σοκολάτα.

 

Μοσχάτο

Σε τρεις περιοχές της χώρας συναντάμε το Μοσχάτο στη Λήμνο, το Ρίο Πατρών και τη Σάμο, ωστόσο τόσο το διαφορετικό terroir όσο και οι διαφοροποιήσεις στην ποικιλία δίνουν το ιδιαίτερο ύφος σε κάθε ένα από τα κρασιά αυτά.

Το Μοσχάτο που παράγεται στη Λήμνο, προέρχεται από την ποικιλία «Μοσχάτο Αλεξάνδρειας» και διαφέρει από αυτά της Σάμου και του Ρίου. Διακρίνεται για την αρωματική του ένταση και τη γευστική του φινέτσα, ενώ διακρίνει κανείς αρώματα φρέσκων σταφυλιών αλλά και φρουτένιο χαρακτήρα.

Φτιαγμένο με φροντίδα από τους οινοποιούς της Σάμου, το Μοσχάτο του νησιού, προέρχεται κυρίως από την ποικιλία  Muscat blanc a petits grains, ενώ η γλυκύτητά του – όπως και σε άλλους οίνους – προέρχεται είτε από τα υπερώριμα λιαστά σταφύλια, είτε από την προσθήκη αλκοόλ.

Αρκετοί οίνοι παλαιώνονται στο νησί για χρόνια στα βαρέλια και δίνουν πολύπλοκα και ώριμα αρώματα. Το Μοσχάτο Σάμου έχει συνήθως συμπυκνωμένη γεύση και συνοδεύει μπλε τυριά και γλυκά με εσπεριδοειδή και ξηρούς καρπούς.

Μια ελαφρά – θα έλεγε κανείς – εκδοχή του Μοσχάτου δίνει η περιοχή του Ρίου στην Πάτρα. Το εκεί Μοσχάτο έχει αρώματα λουλουδιών και μερικές φορές ροδάκινου ή πορτοκαλιού.

Από τα γλυκά κρασιά της Ελλάδας, δεν είναι δυνατόν να ξεχάσει κάποιος το Vinsanto, ένα κρασί καμάρι για τη Σαντορίνη που κερδίζει με ευκολία μια υψηλή θέση στις διεθνείς αγορές.

Με τα λιαστά σταφύλια από Ασύρτικο, Αηδάνι και Αθήρι το Vinsanto, να αφήνονται από τους οινοποιούς από 10 έως 15 ημέρες στην καμμένη από το ηφαίστειο θηραϊκή γη το Vinsanto έρχεται  γλυκό και φρέσκο να προσδώσει μια άλλη αίσθηση σε αυτό που λέμε «γλυκύς οίνος».

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like