Κρασιά με επτανησιακή… φινέτσα

by GreekCellar
103 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Έχοντας ως όπλα τους το μεράκι, την εμπειρία και τη γνώση οι αμπελοκαλλιεργητές της ζώνης Ρομπόλας ξεκίνησαν το 1982 να δίνουν το παράδειγμα της συνεργασίας και της προόδου με στόχο να διασφαλίσουν το εισόδημά τους αλλά και να αναδείξουν τη δυναμική του Κεφαλλονίτικου αμπελώνα, ιδρύοντας τον Αγροτοβιομηχανική Συνεταιρισμό Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλληνίας.

Ένα χρόνο αργότερα γίνεται η πρώτη συγκέντρωση σταφυλιών και ακολουθεί η εμφιάλωση και η εμπορία κρασιού. Το 1987 ο Συνεταιρισμός αποκτά και το δικό του Οινοποιείο στο κέντρο της Ρομπόλας, σε υψόμετρο 410 μέτρων κάτω από τις πλαγιές του Αίνου και δίπλα στο Μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου, προστάτη και πολιούχου του νησιού.

Το οινοποιείο καταλαμβάνει έκταση  2.000 τμ και έχει κατασκευαστεί με βάση την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, διαθέτει μηχανολογικό εξοπλισμό με πνευματικά πιεστήρια, εκθλιπτήριο, εκραγιστήριο, συστήματα ψύξης μούστου, ψυχόμενες ανοξείδωτες δεξαμενές και πλήρως αυτοματοποιημένη γραμμή εμφιάλωσης.

rompolas-1

Οι αμπελώνες ανήκουν εξ ολοκλήρου στις οικογένειες των περίπου 300 μελών, είναι ορεινοί, επικλινείς και πετρώδεις, όλοι στη Ζώνη Ρομπόλας, βρίσκονται σε έκταση 1000 στρεμμάτων και είναι φυτεμένοι από το 1900 έως και το 2012.

Το μεγαλύτερο μέρος των αμπελώνων φιλοξενεί την ποικιλία Ρομπόλα, ενώ τα περισσότερα αμπέλια είναι αυτόριζα και έχουν πλούσια γενετική διαφοροποίηση. Εκτός από τη Ρομπόλα στους αμπελώνες του συνεταιρισμού συναντά κανείς τις ποικιλίες Τσαούσι, Βοστιλίδι Μοσχάτο και Μαυροδάφνη.

Τα εδάφη στα οποία απλώνεται ο Κεφαλονίτικος αμπελώνας είναι ασβεστολιθικά, χαλικώδη, φτωχά κατά πλειοψηφία και στραγγίζουν καλά. Τα ασβεστολιθικά πετρώματα (σκληροί ασβεστόλιθοι, ασβεστολιθικές και πλαστικές μάργες και χαλαρά προϊόντα αποσάθρωσής τους) τα οποία επικρατούν στην περιοχή, ανήκουν στην κατηγορία των ιζηματογενών πετρωμάτων. Τα ασβεστολιθικά πετρώματα διαβρώνονται από το νερό και στη συνέχεια διαλύονται από την επίδραση του διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που περιέχεται σε αυτά και από το διοξείδιο του άνθρακα το οποίο εκκρίνεται από τις ρίζες των φυτών. Η συνεχής διάλυση έχει ως συνέπεια την αύξηση της συγκέντρωσης των πυριτικών και αργιλωδών ενώσεων καθώς και των ένυδρων οξειδίων του αργιλίου και του σιδήρου.

Οι περισσότεροι αμπελώνες – κυρίως οι παλαιότεροι – έχουν δυτικό – νοτιοδυτικό προσανατολισμό και βρίσκονται σε υψόμετρο από 260 έως και 690 μέτρα. Τα νεότερα αμπέλια ωστόσο φυτεύονται σε πιο αυστηρά νότιο προσανατολισμό.

Οι λόφοι και τα βουνά της Ζώνης Ρομπόλας, σε συνδυασμό με το άνυδρο του εδάφους και τις χειμερινές και θερινές συνθήκες δημιουργούν ένα ιδανικό κλίμα για τη Ρομπόλα. Η κλίση των αμπελώνων δεν επιτρέπει την μηχανοποιημένη καλλιέργεια και οι περισσότεροι από αυτούς είναι εγκατεστημένοι υπό κυπελλοειδή μόρφωση με αποστάσεις φύτευσης 1,6 μ. Χ 1,6 μ. κάτι που ευνοεί τη σκίαση του εδάφους αλλά και την έκθεση των σταφυλιών στον ήλιο.

Το κλάδεμα γίνεται αποκλειστικά με χειρωνακτικό τρόπο και οι αποδόσεις κυμαίνονται στα 700 κιλά ανά στρέμμα. Η Ζώνη Ρομπόλας είναι μεταξύ των ασφαλέστερων και ποιοτικών αμπελουργικών περιοχών της Ελλάδας, από πλευράς ανάπτυξης των εχθρών και ασθενειών του αμπελιού μιας και κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης οι βροχοπτώσεις είναι ελάχιστες και τα επίπεδα υγρασίας χαμηλά.

rompolas-2

Το πρόγραμμα ψεκασμών είναι ιδιαίτερα ελαφρύ και κοντά στον βιολογικό τρόπο αντιμετώπισης ασθενειών.

Από το 1999 οι αμπελοκαλλιεργητές αποφάσισαν τη δημιουργία βιολογικής καλλιέργειας στο 10% των αμπελώνων με αυξητικές τάσεις.

Τα περισσότερα σταφύλια ψύχονται και εκθλίβονται πριν την πίεση και τη ζύμωση. Πηκτικά ένζυμα προστίθενται στις λευκές ποικιλίες κατά τη έξοδο του μούστου από το πιεστήριο. Αδρανή αέρια, όπως διοξείδιο του άνθρακα και αζώτου χρησιμοποιούνται εντατικά για την προστασία του μούστου από τις οξειδώσεις. Για τη ζύμωση χρησιμοποιούνται καλλιέργειες ήμερων ζυμών, ενώ τα τελευταία χρόνια γίνονται πειραματισμοί με γηγενείς ζύμες.

Η Ρομπόλα ζυμώνεται και ωριμάζει σε γαλλικά δρύινα βαρέλια για 6 έως 9 μήνες πριν την εμφιάλωση, ενώ τα βαρέλια απογεμίζονται κάθε μήνα.

Όλα τα λευκά, εκτός από τα βαρέλια, σταθεροποιούνται εν ψυχρώ πριν την εμφιάλωση, όπου χρησιμοποιείται φίλτρο μεμβράνης. Τα ερυθρά απολασπώνονται και φιλτράρονται μόνο εάν είναι αναγκαίο.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like