Η ανεξάντλητη Ρωξάνη Μάτσα

by GreekCellar
213 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Πήγα να τη συναντήσω σχεδόν απροετοίμαστος και “άοπλος” από ερωτήσεις, ωστόσο αυτό τελικά αποδείχθηκε σωτήριο καθώς σε αντίθετη  περίπτωση και έχοντας ένα μπλοκάκι με πολλές σημειώσεις και ερωτήσεις θα ήταν σαν να προσπαθώ να αδειάσω τη θάλασσα με το καπάκι ενός μπουκαλιού.

DSC_0258

Ανεξάντλητη, φιλόξενη και ιδιαίτερα φιλική η κα Ρωξάνη Μάτσα με υποδέχθηκε που αλλού… στον φυσικό της χώρο στο Κτήμα της στην Κάντζα. Από την πρώτη στιγμή σου δίνει την αίσθηση ότι ορίζει απόλυτα τον χώρο γύρω της, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι απόμακρη.

Μια συνάντηση – συνέντευξη μαζί της θα μπορούσε να κρατήσει πάρα πολλές ώρες και φυσικά να μη σταματάς να δέχεσαι πληροφορίες για το Κτήμα, τα αμπέλια, αλλά και τα φυτά, που σε πρώτη ματιά μπορεί να δείχνουν “διακόσμηση” όμως σε μια δεύτερη ανάγνωση και με τη βοήθεια της κυρίας Μάτσα αντιλαμβάνεσαι πως αποτελούν τμήμα της βιολογικής αλυσίδας, που η ίδια έχει φτιάξει σεβόμενη απόλυτα τις λειτουργίες της φύσης.

MATSA3Μετά από μια πρώτη ξενάγηση στις πορτοκαλιές, τους αποθηκευτικούς χώρους, όπου κρύβονται ακόμα και ιστορικά στοιχεία της ελληνικής αμπελουργίας όπως ένα επιτραπέζιο μπολιαστίρι του 1950 – τμήμα της βοήθειας του σχεδίου Μάρσαλ (πρόγραμμα: Αγροτόπαιδες) – έχει έρθει η ώρα για την επίσκεψη  στο μεγάλο κτήμα.

Το γαλάζιο DCV αν και εξωτερικά δείχνει ένα μικρό αυτοκίνητο μιας άλλης εποχής αποδεικνύεται «άρμα μάχης» και με τη βοήθειά του φτάνουμε στο μεγάλο κομμάτι του κτήματος.

Οι εργάτες κλαδεύουν, όμως γρήγορα αποκτάς την αίσθηση πως η άφιξη της Ρωξάνης Μάτσα δεν προκαλεί τη σκέψη… “ήρθε το αφεντικό”. Μας εξηγεί η ίδια πόσο κοπιαστική είναι η δουλειά των ανθρώπων. Είναι περισσότερο συνεργάτης παρά αφεντικό και αυτό φαίνεται από τον τρόπο που μιλάει στους ανθρώπους της. Μας δείχνει μια – μια τις καλλιέργειες της Μαλαγουζιάς, του Σαββατιανού, του Ασύρτικου, του Ροδίτη, και του Syrah ωστόσο δεν παραλείπει να μας δείξει τα εκατοντάδες φυτά, που έχει φυτέψει από την εξωτερική πλευρά του φράχτη νιώθοντας την υποχρέωση να ομορφύνει γενικότερα τον χώρο αλλά και να δημιουργήσει

MATSADCVΗ επιστροφή στο ιστορικό σπίτι της οικογένειας Μάτσα, αποτελεί για εμάς την αρχή των όμορφων αποκαλύψεων μιας ιστορίας τόσο στενά συνδεδεμένης με την ελληνική αμπελουργία και οινοποιία.

Η Ρωξάνη Μάτσα δεν επέλεξε μια διπλωματική καριέρα όπως εκείνη του ποιητή και διπλωμάτη, πατέρα της, Αλέξανδρου Μάτσα καθώς τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε από χώρα σε χώρα, αλλάζοντας συνεχώς σχολεία και φίλους. Αποφάσισε να ριζώσει στην Αττική και να ασχοληθεί με το κτήμα της παρά τις προς το αντίθετο προβλέψεις.

“Κάποιος τόλμησε να μου πει να σκεφτώ τι θα κάνω το κτήμα κι αν είναι να το πουλήσουμε διότι δεν θα μπορούσα να το συντηρήσω. Εκεί επειδή είμαι πολύ πεισματάρα αποφάσισα να το κρατήσω και δούλεψα πάρα πολύ σκληρά για να καταφέρω να το διατηρήσω”, μας λέει χαρακτηριστικά.

Η σκληρή δουλειά όπως μας διηγείται η κυρία Μάτσα περιλαμβάνει την πώληση μούστου σε οινοπωλεία της Αθήνας σε περιοχές όπως η πλατεία Αμερικής αλλά και το Κολωνάκι. Ωστόσο οι ευγενικοί τρόποι της δείχνουν γρήγορα, πως δεν θα απέδιδαν επιχειρηματικούς καρπούς.

“Ο θείος μου, που φρόντιζε το Κτήμα με έστελνε σε κάτι οινοπωλεία, που έβαζαν μούστο και πωλούσαν κρασί. Αυτά πωλούσαν πετρέλαιο για λάμπες, κάρβουνα, ξύλα, λάδι, άνοιγαν και μια κονσέρβα και είχαν και μια άθλια ρετσίνα. Ήμουν λεπτή ξανθιά, μιλούσα με το «ρο» και έλεγα… ‘μήπως ενδεχομένως θα μπορούσατε να μου δώσετε αυτά που μου χρωστάτε;’…νομίζω δεν μου έδωσαν ποτέ τίποτα (γέλια). Ήταν μια καταστροφή”.

MATSA5Η… σωτηρία από τα οινοπωλεία έρχεται στις αρχές της δεκαετίας του ’80 όταν συναντά τον Κώστα Μπουτάρη, ο οποίος θα τη ρωτήσει για τον τρύγο στην Αττική και θα εντυπωσιαστεί από την απάντηση ότι η διαδικασία διαρκούσε 20 με 25 μέρες.

“Όταν έκανα τη συμφωνία με τους αδελφούς Μπουτάρη, τους είδα σαν θεούς”, μας λέει η κα Μάτσα και προσθέτει: “Παλιότερα πήγαινα το βράδυ σ’ αυτά τα καταγώγια και ήταν μια φρίκη. Και ξαφνικά είχα έναν άνθρωπο και με καθοδηγούσε. Κάνουμε τη συμφωνία και βάζω κι άλλες ποικιλίες. Ήταν η εποχή, που οι αδελφοί Μπουτάρη ήθελαν να βάλουν πόδι στη νότια Ελλάδα γιατί είχαν μόνο κόκκινα κρασιά. Και τότε άρχισαν το Lac de Roches με Σαββατιανό της Αττικής”.

Η πορεία της συνεργασίας μεταξύ της Ρωξάνης Μάτσα και της οινοποιίας Μπουτάρη,  που συνεχίζεται έως και σήμερα, φέρνει στην αγορά το Chateau Matsa αποκλειστικά από Σαββατιανό με την παραγωγή να φτάνει τις 250.000 με 270.000 φιάλες. “Πήγαμε έτσι μέχρι το 1990. Το ’90 ήταν η πρώτη πάρα πολύ ξηρή χρονιά. Είχαμε από 200.000 φιάλες…μόνο 60.000 φιάλες”.

Ωστόσο η κυρία Μάτσα δεν είχε σκοπό να μας εντυπωσιάσει με οινικές αλλά με αμπελουργικές επιτυχίες της. Ξεκρεμά από τους τοίχους δύο κάδρα μέσα στα οποία διακρίνει κανείς καρτέλες από εμβόλια.

MATSA2Θα τα βγάλεις φωτογραφία“, μου λέει, “είμαι περήφανη για αυτά” και μου εξηγεί: “Πήγα στον Παρπαρούση, που μου έδωσε Μαλαγουζιά και έβαλα δύο στρέμματα και όλο το υπόλοιπο το έκανα με δικά μου, αλλά έδωσα σε όλους τους άλλους“.

Μιλάει με υπερηφάνεια για το ελληνικό κρασί και τους Έλληνες οινοποιούς και ξεκαθαρίζει πως τα ελληνικά κρασιά μπορούν επάξια να ανταγωνιστούν τα ξένα.

Η ίδια πιστεύει πως είναι καλό, που υπάρχουν τόσα πολλά οινοποιεία, ωστόσο εκφράζει την ευχή να επιζήσουν όλοι μετά την επιβολή του Ειδικού Φόρου και προσθέτει:

Βλέπεις κάτι μικρούς παραγωγούς στη βόρεια Ελλάδα, που έχουν 10 – 12 τόνους τον χρόνο, αλλά παλαιώνουν από το 2006, από το 2009 και όλα αυτά τα πλήρωσαν φόρους. Ήταν πολύ κακό αυτό που έγινε, ας μας ανέβαζαν το ΦΠΑ αντί να βάλουν αυτόν τον φόρο. Εγώ νομίζω ότι έκοψε πολλά πόδια αυτός ο φόρος και διπλασίασε το λαθρεμπόριο“.

Έφυγα γεμάτος από νέες γνώσεις, έχοντας γνωρίσει ένα κομμάτι της ιστορίας της ελληνικής αμπελουργίας και οινοποιίας, αφού είχα μιλήσει με την κυρία Ρωξάνη Μάτσα.

 

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like