Περιγράφοντας ένα κρασί – Ανοίγοντας τη φιάλη

by GreekCellar
366 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Όταν ανοίγουμε μια φιάλη κρασιού, και αφού έχουμε αφαιρέσει το πάνω μέρος του καψυλίου (ποτέ ολόκληρό), θα πρέπει να ελέγχουμε αν το κρασί έχει «τρέξει». Αυτό μπορεί να είναι με τη μορφή ενός «λεκέ» ή μιας σταγόνας πάνω στο φελλό. Αυτό αποτελεί πρόβλημα, ακόμα και αν δεν έχει επηρεαστεί σημαντικά, η στάθμη του κρασιού μέσα στη φιάλη (απώλεια κρασιού). Σε μια τέτοια περίπτωση, η προστασία από τον αέρα, που παρείχε ο φελλός στο κρασί, ήταν ασήμαντη, οπότε το τελευταίο μπορεί να είναι αρκετά «οξειδωμένο» (γερασμένο, εξασθενημένο) και σίγουρα μη αντιπροσωπευτικό. Μάλιστα, ανάλογο πρόβλημα, μπορεί να υπάρχει και όταν αφαιρώντας πλέον το φελλό, δούμε μια γραμμή κρασιού καθ’ όλο το μήκος του.

 

Το πρόβλημα αυτό μπορεί να έχει προκληθεί από ελαττωματικό ή ακατάλληλο, για τη συγκεκριμένη φιάλη, φελλό (ή πώμα γενικότερα), ελαττωματική συντήρηση των μηχανημάτων εμφιάλωσης, ή αποθήκευση των φιαλών σε πολύ υψηλή θερμοκρασία (ειδικά αν η στάθμη του κρασιού είναι υψηλή). Όποιος και να είναι ο λόγος πάντως, ως καταναλωτές, καλό είναι να αναζητήσουμε μια άλλη φιάλη.

 

Αφού βγάλουμε το φελλό, θα πρέπει να τον μυρίσουμε αμέσως, για τυχόν ανεπιθύμητες οσμές. Ένας φελλός με άσχημη μυρωδιά (μούχλα, υγρασία, όχι «καθαρή» πάντως) μπορεί να καταστρέψει τελείως (να υποβαθμίσει ποιοτικά) ένα κρασί, αφού η συγκεκριμένη μυρωδιά θα έχει σίγουρα περάσει και σε αυτό. Συχνά δε, είναι τόσο χαρακτηριστική, που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εμπειρία για να την εντοπίσει κανείς. Δυστυχώς όμως, υπάρχουν περιπτώσεις που ενώ δεν είναι αρκετά έντονη, είναι ικανή να σκεπάσει όλα τα αρώματα του κρασιού και να το «αδειάσει» χωρίς να γίνεται αντιληπτή η πραγματική αιτία, παρά μόνο αν υπάρχει σχετική εμπειρία.

 

Η μυρωδιά φελλού προκαλείται από μικροοργανισμούς (σε καμία περίπτωση επικίνδυνους για τον άνθρωπο) που σχετίζονται με τα φελλόδεντρα και τον τρόπο παραγωγής των πωμάτων φυσικού φελλού ή αυτών με τρίματα φυσικού φελλού. Για αυτό το λόγο, δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας για κρασιά που είναι κλεισμένα με συνθετικά πώματα ή βιδωτά. Ωστόσο, δεν πρέπει να παραξενευόμαστε όταν βλέπουμε κάποιον να μυρίζει και τον πλαστικό «φελλό», καθώς τον αφαιρεί από τη φιάλη, ή βρίσκουμε τις μυρωδιές που αναφέρθηκαν παραπάνω, σε κρασιά κλεισμένα, με εναλλακτικά πώματα. Στην πρώτη περίπτωση, είναι η δύναμη της συνήθειας (ίσως και της άγνοιας κάποιες φορές), ενώ στην δεύτερη είναι πρόβλημα του ίδιου του κρασιού. Μάλιστα, ένα πρόβλημα του κρασιού θα παρατηρηθεί και στην επόμενη φιάλη, ενώ το πρόβλημα του φελλού, πιθανότερα όχι.

Γιάννης Φλεριανός
Χημικός – Οινολόγος M.Sc

 

Χορηγός στήλης

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like