Η παράνοια της οινικής νομοθεσίας στην Ελλάδα

by GreekCellar
86 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Όλοι οι νόμοι έχουν κενά. Όλοι οι νόμοι έχουν καλές προθέσεις αλλά συχνά κακή εφαρμογή. Σπάνια όμως βρίσκεις νομοθεσία τόσο περίπλοκη και απαρχαιωμένη όσο εκείνη που διέπει το ελληνικό κρασί. Δημιουργήθηκε σε μια περίοδο που θα τη χαρακτήριζα «λίθινη εποχή», κάπου μισό αιώνα πριν. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα περισσότερα άρθρα της είναι δημοσιευμένα σε βασιλικά διατάγματα επί…Επαναστάσεως (κοινώς χούντας, 1967-1974). Για την εποχή εκείνη, ήταν μια αξιόλογη προσπάθεια να φτιαχτεί ένα πλαίσιο κανόνων εκ του μηδενός, χάρη κυρίως στις προσπάθειες της κ. Κουράκου, η οποία δεσπόζει στα πράγματα του ελληνικού κρασιού εδώ και 60 χρόνια.

Ευτυχώς, έκτοτε οι Έλληνες οινοποιοί εξελίχθηκαν, ανέβασαν πολύ ψηλά τον πήχη και καταξιώθηκαν διεθνώς. Θα περίμενε λοιπόν κανείς να έχουμε και μια εξέλιξη της οινικής νομοθεσίας προς το καλύτερο, δηλαδή προς απλούστερες διαδικασίες που ταυτόχρονα θα εξασφάλιζαν την ποιοτική θωράκιση του ελληνικού κρασιού. Φευ…

Ένας συνδυασμός αδιαφορίας, μικροσυμφερόντων, καθώς και φόβου και δέους απέναντι στην αρχική νομοθέτρια, οδήγησαν σε μια στασιμότητα που ισοδυναμεί με οπισθοδρόμηση. Κανείς δεν πειράζει τα κακώς κείμενα, οι ζώνες διέπονται ακόμα από τα ποιοτικά κριτήρια του 1971, νέες περιοχές με αποδεδειγμένα εξαιρετική ποιότητα κρασιών (π.χ. Δράμα) δεν μπορούν να ενταχθούν σε ζώνες, οι «επιτρεπόμενες» και «συνιστώμενες» ποικιλίες αμπέλου είναι μεγάλο ανέκδοτο (πολλές φορές τρελαίνομαι με κάποιες ποικιλίες που επιτρέπονται, ενώ ξέρεις ότι είναι εντελώς ακατάλληλες για την περιοχή, απλώς μπήκαν από καπρίτσιο).

Για να μη μιλήσω για την ασυνάρτητη νομοθεσία επί των γλυκών οίνων ή για το νέο φρούτο των «ποικιλιακών», όπου π.χ. μπορείς να γράφεις την ποικιλία Ασύρτικο αν είναι σε μπλεντ, αλλά όχι αν είναι μόνη της (για να προστατευθεί!), ή αν έχεις Αγιωργίτικο απαγορεύεται εντελώς να το γράψεις (προφανώς το Αγιωργίτικο έχει μεγαλύτερη ανάγκη προστασίας σε σχέση με το Ασύρτικο…). Επίσης η νομοθεσία σου απαγορεύει να γράψεις τη λέξη «Κτήμα», αν τα αμπέλια είναι σε διαφορετικό δήμο από το οινοποιείο σου, ας είναι και 1 χλμ.  μακριά, ή απαγορεύει να βγάλεις ΠΟΠ αν το οινοποιείο είναι εκτός ζώνης, ακόμα και αν η απόσταση από τα όρια της ζώνης είναι λίγα χιλιόμετρα (π.χ. Μαλανδρένι και οινοποιία Παπαντώνη). Στα τρελά είναι και η διαφορετική ερμηνεία της νομοθεσίας από την εκάστοτε Διεύθυνση Αγροτικής Ανάπτυξης ή το τοπικό Τελωνείο…

Τι οφείλουμε να κάνουμε; Αν και είμαι άνθρωπος της δράσης και των προτάσεων, εδώ θα είμαι ρεαλιστής. Δεν μπορούμε ατομικά να κάνουμε πολλά πράγματα. Είναι σαν να χτυπάς μόνος σου ένα συμπαγή τοίχο, δε θα τα καταφέρεις. Απαιτείται συλλογική δράση πολλών ανθρώπων με γνώση, όραμα και θέληση να πάνε το ελληνικό κρασί ψηλά. Πώς θα γίνει αυτό; Απαντήσεις σε επόμενο άρθρο…

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like