Natural, unnatural και άλλες δεισιδαιμονίες

by GreekCellar
276 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Γράφει ο Γιάννης Παπαργυρίου

Είναι η νέα μόδα. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, σε όποιο κελάρι κι αν μπεις, ένα ή περισσότερα natural wines θα σε περιμένουν. Τι είναι όμως αυτά τα «φυσικά κρασιά»; Πρόκειται για κρασιά φτιαγμένα με πολύ χαμηλή χρήση θειώδους ανυδρίτη και γενικότερα με πολύ μικρές παρεμβάσεις στην οινοποίηση και συντήρηση τους ως την εμφιάλωση. Στόχος είναι η ανάδειξη της ποικιλίας χωρίς οποιοδήποτε «φτιασίδι» ή αλλιώς η δημιουργία κρασιών «όπως τα παλιά (καλά) χρόνια». Ως εδώ καλά, δικαίωμα κάθε οινοποιού να εκφράζει το ταλέντο του όπως αυτός κρίνει. Εγείρονται όμως και ορισμένα ερωτήματα, που κατά τη γνώμη μου χρήζουν απάντησης.

1. Αντέχουν τα natural στο χρόνο;

Γενικά η απάντηση είναι μάλλον «όχι», χωρίς να έχουμε δεδομένα δεκαετιών ακόμα, αλλά με βάση όσα έχουμε δει τα τελευταία χρόνια.

2. Είναι «καλύτερα» τα κρασιά αυτά από τα γνωστά;

Θα έλεγα ότι είναι διαφορετικά. Ο έντονα οξειδωτικός χαρακτήρας, το διαφορετικό αρωματικό προφίλ, το σκούρο χρώμα, η θολερότητα σαφώς διαφοροποιούν τα natural από τα υπόλοιπα. Το αν αρέσουν ή όχι είναι άλλη κουβέντα…

3. Οι οινοποιοί που φτιάχνουν natural είναι οι πραγματικοί, γνήσιοι εκφραστές ποικιλίας και τερουάρ, ενώ οι υπόλοιποι είναι οι οπαδοί της βιομηχανοποιημένης οινοποίησης;

Εδώ υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση και πιστεύω μια φανατική προσέγγιση εκ μέρους πολλών naturalιστών. Σαφώς η λίστα των οινολογικών προσθέτων είναι ατελείωτη και πολλοί πέφτουν στην παγίδα του «ρίξε κι αυτό». Όμως το να τσουβαλιάζεις όλους σε αυτή την κατηγορία είναι άδικο και λανθασμένο. Υπάρχουν χιλιάδες που δεν κάνουν natural αλλά είναι ακόμα πιο φανατικοί ως προς την ποιότητα, το τερουάρ, τη μη παρεμβατική αμπελουργία και οινοποίηση. Άρα ο όρος «βιομηχανικό κρασί» που άκουσα πρόσφατα από συνάδελφο είναι καλό να μην ξανακουστεί, όταν περιγράφει συλλήβδην όλο τον κλάδο.

4.Η μη χρήση θειώδους μήπως υποκρύπτει τη χρήση άλλης ουσίας (π.χ. όζοντος), η οποία παίζει το ρόλο του συντηρητικού; Και τι επιπτώσεις έχει αυτή η ουσία σε υγεία και γεύση του κρασιού;

Εδώ τις απαντήσεις πρέπει να τις δώσουν οι ίδιοι οι οινοποιοί και τα εργαστήρια αναλύσεων. Δε νομίζω ότι το θέμα έχει διερευνηθεί επαρκώς.

5. Τα όρια για το θειώδη ανυδρίτη έχουν μειωθεί στα 190 mg/l και 150 mg/l για λευκά και ερυθρά αντιστοίχως. Σε καλής ποιότητας κρασιά οι τιμές είναι περίπου στο 50-60% των ορίων αυτών. Υπό τις συνθήκες αυτές η πρόσληψη θειώδους από ένα μέσο καταναλωτή είναι τόσο μικρή ώστε να μη δημιουργείται κανένα πρόβλημα υγείας. Οπότε, τα natural έχουν λόγο ύπαρξης από την πλευρά της προστασίας της υγείας;

Όχι, ειδικά για καλής ποιότητας εμφιαλωμένα κρασιά.

 

Εν κατακλείδι, προσωπική μου άποψη είναι ότι τα natural wines είναι μια κατηγορία κρασιών με ενδιαφέρον, ιδιαίτερο στυλ, άποψη, αλλά και πολλά προβλήματα. Η περίπτωσή τους θέλει ακόμα αρκετή έρευνα, σίγουρα δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι, ούτε προς τη μία ούτε προς την άλλη πλευρά. Δώστε τόπο στη διαφορετικότητα.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like