Μελίνα Τάσσου: «Το αμπέλι είναι αυτό που σου δείχνει τον δρόμο»

by GreekCellar
115 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Ο στίχος του Μανώλη Ρασούλη «όταν μια γυναίκα θέλει όλα τα μπορεί…» θα μπορούσε να πει κανείς ότι βρίσκει την εφαρμογή του στην περίπτωση της Μελίνας Τάσσου, της οινοποιού από τη Ροδόπη, που δίνει μαθήματα επιχειρηματικότητας αλλά και παραγωγής σημαντικών και καλών κρασιών, που ταξιδεύουν ανά τον κόσμο δημιουργώντας ένα brand name που… θα το βρούμε σίγουρα μπροστά μας.

Το… «αφεντικό» του Κτήματος Κίκονες ήταν κάτι παραπάνω από ακριβής στο διαδικτυακό μας ραντεβού για τη συνέντευξη. Εγκάρδια από την πρώτη στιγμή απέπνεε κάτι από το άρωμα και τον δυναμισμό των κρασιών του Κτήματος και μας έδωσε άμεσα να καταλάβουμε ότι δεν ήρθε για να «παίξει» απλά αλλά για να κερδίσει το στοίχημα.

Υπερήφανη που οι Κίκονες ξεκίνησαν και συνεχίζουν την πορεία τους με τις δικές τους δυνάμεις χωρίς καν να έχουν λάβει επιδότηση ή άλλο κρατικό βοήθημα μας διαβεβαίωσε πως η πορεία του οινοποιείου αν και πολλές φορές μοναχική… θα οδηγήσει σίγουρα στην κορυφή.

Έχοντας θητεύσει στο Μπορντό, τη Βουργουνδία αλλά και την Αυστραλία το 2004 μαζί με τον πατέρα της και τον αδελφό της που είναι γεωπόνοι, μπαίνουν δυναμικά στο παιχνίδι του οίνου. Εκμεταλλεύονται ένα παλιό κτίριο, όπου κάποτε ο πατέρας της αποξήραινε μέντα για την Ανατολική Γερμανία και το ταξίδι των Κικόνων αρχίζει.

«Ποτέ δεν πίστεψα ότι το ωραίο κτίριο κάνει το ωραίο κρασί. Οι Γάλλοι κάνουν πάρα πολύ ωραία κρασιά μέσα σε πλαστικές δεξαμενές, σε κτίρια που είναι τραγικά, σε μουχλιασμένα πατώματα, βέβαια δεν είμαστε έτσι, είμαστε οι πιο πεντακάθαροι που υπάρχουν, αλλά το κτίριο είναι ένα παλιό κτίριο», μας λέει η ίδια.

Μέσα στις πρώτες δυσκολίες του εγχειρήματος είναι και η πληθυσμιακή κατανομή της περιοχής. Οι μουσουλμάνοι εργάτες είναι σκεπτικοί με την παραγωγή κρασιού, αφού η κατανάλωσή του απαγορεύεται από το Ισλάμ, και ορισμένοι εξ αυτών αποχωρούν. Όσοι ωστόσο πηγαίνουν να πιάσουν δουλειά, όπως μας λέει η Μελίνα Τάσσου, ψάχνουν να βρουν το αφεντικό όντας σίγουροι όταν είναι κάποιος άντρας. Η παρουσία μιας γυναίκας στον χώρο του ξενίζει.

Ωστόσο η προσπάθεια δεν σταμάτησε και το οινοποιείο όχι μόνο προχώρησε αλλά οι ιδιοκτήτες του προκειμένου να ξεπεράσουν και τα εμπόδια ως προς την έλλειψη οινολογικού εργαστηρίου στην περιοχή και να αποφύγουν τις μεταφορές στη Θεσσαλονίκη, στήνουν με επιτυχία το δικό τους οινολογικό εργαστήριο. Η Μελίνα Τάσσου δηλώνει υπερήφανη γι αυτό καθώς τονίζει πως οι μετρήσεις εκεί είναι ίδιες με αυτές που γίνονται σε εργαστήρια του εξωτερικού, όπου αποστέλλει δείγματα.

Επικεντρωμένη στην ανάπτυξη του brand name κυρίως στο εξωτερικό η Μελίνα Τάσσου περνά αρκετό καιρό σε ταξίδια για την προβολή των προϊόντων του Κτήματος.

«Στο εξωτερικό δεν τους νοιάζει το όνομα, τους νοιάζει το περιεχόμενο της φιάλης. Τους νοιάζει τι έχει η φιάλη κι αν είναι καλό το κρασί», μας λέει αναφερόμενη στις αγορές εκτός Ελλάδας και προσθέτει: «Αυτή είναι η αγορά που εμείς στηριζόμαστε, διότι στην Ελλάδα, είναι φυσιολογικό όταν εμείς ξεκινήσαμε το 2004 και όταν κάποιο άλλο οινοποιείο έχει ξεκινήσει το 1964 προφανώς έχουμε μια μεγάλη διαφορά, οπότε ο κόσμος ξέρει περισσότερο εκείνο το brand name από το δικό μας. Το ευρύ κοινό δεν γνωρίζει τόσο από κρασί, όσο γνωρίζει σε κάποιες χώρες όπως το Βέλγιο ή όπως η Γαλλία ή η Αμερική, που είναι πιο οργανωμένοι. Στο εξωτερικό είναι πιο ευαισθητοποιημένοι ως προς το κρασί».

Όταν ρώτησα ποια είναι η υποδοχή του ελληνικού κρασιού στο εξωτερικό η απάντηση ήταν κάπως… αφοπλιστική αλλά καθ’ όλα ειλικρινής και προσγειωμένη:

«Ήταν με αρνητική φήμη. Αυτό ήταν το πρόβλημα με το ελληνικό κρασί. Το ελληνικό κρασί στο εξωτερικό, έχει αρνητική φήμη σε αυτούς που ήδη γνωρίζουν λίγο από κρασί. Σε αυτούς που δεν γνωρίζουν τίποτα για το ελληνικό κρασί, μηδέν, λευκή σελίδα, εκεί είμαστε τέλεια. Αυτοί όμως που ήρθαν στην Ελλάδα, που ήπιαν τη ρετσίνα, που ο ταβερνιάρης σέρβιρε το δικό του το «καλό το κρασί», το δήθεν δικό του το χύμα, παραδιπλανοί του Έλληνες το έπιναν με Coca – Cola. Οι πιο καλές αγορές είναι εκείνες στις οποίες δεν μας ξέρουν. Όπου δεν υπάρχουν Έλληνες και που μόνο ξένοι θα πιουν αυτά τα κρασιά»..

melina-tassou-sunenteuksh-contentΔηλώνει ξεκάθαρα υπέρ του Ειδικού Φόρου στο Κρασί καθώς επιβλήθηκε ως αντιστάθμισμα στον ΦΠΑ στην εκπαίδευση και εκφράζει την άποψη ότι έτσι το καλό ελληνικό κρασί, όχι μόνο δεν θα πληγεί αλλά θα βρει τη θέση που του αρμόζει στο ελληνικό κατάστημα αλλά και το σπίτι.
Μιας και γνωρίζει πολύ περισσότερα και εκ των έσω της ζητήσαμε να μας εξηγήσει την διαφορετική της θέση και μας είπε:

Όταν οι εισαγωγές κρασιού είναι το μισό σε όγκο από το κρασί που παράγεται στην Ελλάδα σημαίνει κάτι αυτό. Αυτό το χύμα το «καλό» το κρασάκι που πίνει ο κάθε τουρίστας σε κάθε νησί, δεν είναι καν ελληνικό κρασί, είναι κρασί που βαφτίστηκε ελληνικό, που ήρθε από την Ιταλία, τη Βουλγαρία, από όπου θέλεις, είτε σε φιάλες, είτε χύμα και το βαφτίσαμε ελληνικό και το πλασάρουμε στην ελληνική αγορά χωρίς να το φορολογούμε. Εγώ είμαι και μητέρα, έχω έναν γιο προτιμάω να φορολογήσουν το σχολείο του παιδιού μου και τα αγγλικά;;; Θα πίνουμε ελληνικό κρασί παντού γιατί θα σταματήσουν οι εισαγωγές. Το πρόβλημα των πιο πολλών οινοποιών που δεν μπορούσαν να κάνουν φορολογική αποθήκη είναι – όπως λένε – πως δεν είχαν τις δεξαμενές τους με διαβάθμιση τα εκατόλιτρα, πόσα εκατόλιτρα έχει μέσα η δεξαμενή. Συγγνώμη, έχεις μια δεξαμενή και δεν ξέρεις πόσο έχει μέσα; Και πώς θα ρίξει θειώδες ή δεν θα ρίξεις θειώδες; Πώς άμα δεν ξέρεις τον όγκο του κρασιού θα κάνεις ακόμα και εμφιάλωση; Πόσα μπουκάλια θα χρειαστείς για αυτό το κρασί; Ψέματα δηλαδή! Αποκλείεται να μην ξέρουν. Πάει προς το νόμιμο. Έτσι είναι όλες οι χώρες στο εξωτερικό, στη Γαλλία, το Βέλγιο, πληρώνουν φόρο – χαμηλότερο βέβαια – , αλλά κι εμείς έτσι όπως τα καταφέραμε σαν χώρα… τι να κάνεις;; Αυτοί που έκαναν πολλά κρασιά και δεν τα έκαναν καν απλά τα εισήγαγαν αυτοί θα έχουν πρόβλημα.»

Μοιραία η συνέντευξη έφτασε και σε μια σύγκριση κάπως δυσανάλογη και γι αυτό την επικεντρώσαμε στο θέμα της νοοτροπίας. Ήταν η σύγκριση μεταξύ Γαλλίας και Ελλάδας. «Τα πάντα τα κάνουν αλλιώς οι Γάλλοι», μας λέει η κ. Τάσσου και εξηγεί πως αρκετοί – αν όχι όλοι – Έλληνες οινοποιοί έχουν αποκτήσει τον «σνομπισμό» των Γάλλων συναδέλφων τους του Bordeaux «χωρίς όμως τα λεφτά και τη φήμη του».

«Αν δεν συνεργαστούμε και λίγο πως θα γίνει;. Στη Γαλλία έχουν σε κάθε περιοχή δική τους διεπαγγελματική οργάνωση, η οποία δοκιμάζει τυφλά τα κρασιά, που παράγονται στην περιοχή κι αν αυτά τα κρασιά αξίζουν να πάρουν το όνομα «Ίσμαρος» για παράδειγμα, τότε θα το πάρουν. Αν όχι δεν θα το πάρουν απλά επειδή βγαίνει κάτω από 1.200 κιλά ανά στρέμμα και διάφορα άλλα νομικά.»

Όπως εξηγεί η ίδια, ακόμα και η κατανομή των ποικιλιών στον ελλαδικό χώρο, έχει γίνει με νομικίστικους όρους που δημιουργούν μόνο εμπόδια και τίποτα παραπάνω.

«Εμείς έχουμε Sangiovese και Μαλαγουζιά…Το Σαν Τζοβέζε το φέραμε γιατί το οινοποίησα στην Αυστραλία και μ’αρεσε σαν άρωμα, σαν γεύση, σαν κρασί και ήθελα ένα τιτανικό κρασί, έτσι δυνατό στην γκάμα μας και τη Μαλαγουζιά την βάλαμε σαν μια ελληνική ποικιλία που μ’αρέσει σαν στυλ», μας λέει και εξηγεί το παράδοξο της ιστορίς: «Η Μαλαγουζιά μας και το Sangiovese μας δεν είναι «ΠΓΕ Ίσμαρος», διότι το Sangiovese απαγορεύεται στη Θράκη, ενώ έχει πάρει χρυσό μετάλλιο στην Κίνα , και η Μαλαγουζιά απαγορεύεται επίσης διότι δεν είναι συνιστώμενη ποικιλία αν και έχει πάρει επίσης χρυσό μετάλλιο. Ευτυχώς δεν μας νοιάζει διότι όλα αυτά δεν πουλάνε».

Αναζητώντας την είδηση στη συνέντευξη αυτή η ερώτηση ήταν απλή, αλλά και η απάντηση εξίσου δυνατή και χωρίς ίχνος ψεύτικης μετριοπάθειας:

– Τι περιμένουμε από τους Κίκονες
«Οι Κίκονες έχουν λαμπρό μέλλον. Οι Κίκονες θα γίνουν το καλύτερο κρασί της Ελλάδας μακράν με την καλύτερη φήμη στο εξωτερικό. Στόχος ο δικός μας είναι σε 20 χρόνια όταν θα πάτε στο Πακιστάν, στο Hilton πχ. και έχει sommelier… και ρωτήσετε ποιο είναι το καλό κρασί από την Ελλάδα να σας πουν.. “Domaine Kikones”. Αυτός είναι ο δικός μας στόχος. Όλα τα άλλα έρχονται μόνα τους.»

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like