Η ιστορία της Λημνιώνας και ο Γ. Τσιμπίδης

Στα πρόσφατα “Μεγάλα Κόκκινα” και στο περίπτερο της Οινοποιητικής Μονεμβασιάς εκτός από τις γνωστές ετικέτες “300” & “Μονεμβάσιος” υπήρχε και μια Λημνιώνα του 2010 με 24μηνο βαρέλι. Οι ποικιλιακές “αδυναμίες” του Γ. Τσιμπίδη γνωρίζαμε πως είναι η διάσημη Malvasia κι η Κυδωνίτσα…μαζί με το Μαυρούδι, την Μονεμβασιά, το Αγιωργίτικο κλπ. Γιά Λημνιώνα ούτε λόγος !!

Να δούμε όμως λίγο το ιστορικό της ποικιλίας ;;; Το 1987 άρχισαν στο Ινστιτούτο Οίνου -με διευθύντρια τότε την κ. Σταυρούλα Κουράκου- οι πειραματικές οινοποιήσεις και η μελέτη των παραγόμενων οίνων από τις ποικιλίες Syrah, Cabernet Sauvignon, Carignan, Νεγκόσκα σε συνδυασμό πάντα με οίνους από Μαύρο Μεσενικόλα.

Το έτος 1989 η ζώνη Μεσενικόλα νομοθετήθηκε και αναγνωρίστηκε σαν ζώνη παραγωγής ερυθρών οίνων ΟΠΑΠ με την συμμετοχή στην σύνθεση των οίνων σε ποσοστό 30% των ποικιλιών Syrah και Carignan. Στα πλαίσια των πειραματικών οινοποιήσεων εστάλη το 1988 ένα μικρό δείγμα σταφυλιών από την ποικιλία Λημνιώνα, μια σπάνια ποικιλία που μέχρι τότε δεν είχε μελετηθεί ποτέ από το Ινστιτούτο Οίνου.

Η πρώτη πειραματική οινοποίηση της Λημνιώνας το 1988 έδειξε ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά που δεν ήταν και τόσο καλά. Τον επόμενο χρόνο ,1989 επαναλήφθηκε η πειραματική οινοποίηση της Λημνιώνας με σταφύλια από ένα δεύτερο αμπελουργό. Αυτή την φορά και ενώ το θέμα της αναγνώρισης της ζώνης Μεσενικόλα ως ζώνη παραγωγής οίνων ΟΠΑΠ είχε εσπευσμένα νομοθετηθεί, ο πειραματικός οίνος από την Λημνιώνα που προέκυψε ήταν εξαιρετικός. Όμως το timing είχε ξεπεραστεί. Ο οίνος ΟΠΑΠ είχε αναγνωρισθεί με άλλη δεδομένη ποικιλιακή σύνθεση.

Η Λημνιώνα το 1989 παρά ταύτα μπήκε για παλαίωση, για έναν χρόνο, σε δρύινο βαρέλι γαλλικό Limousin. Ακολούθως ο οίνος Λημνιώνα 1989 εμφιαλώθηκε και παρέμεινε στην κάβα του Ινστιτούτου Οίνου. Όμως όλα φαίνονταν να έχουν τελειώσει εκεί….. Τα χρόνια περνούσαν και οι φιάλες της Λημνιώνας παρέμεναν ξεχασμένες στην υπόγεια κάβα του Ινστιτούτου.

Για να φθάσουμε έτσι στο έτος 1999…όταν ο Επαμεινώνδας Τσούτσουρας ερευνητής του Ινστιτούτου Οίνου και υπεύθυνος του πειραματικού Οινοποιείου και της κάβας των εμφιαλωμένων οίνων πραγματοποιώντας μια εργασία δοκιμασίας των οίνων της κάβας για απομάκρυνση φιαλών οίνων που δεν εξυπηρετούσαν πλέον κάποιο σκοπό ή είχαν γεράσει, δοκιμάζοντας τον οίνο μιας φιάλης Λημνιώνας 1989 από το Μεσενικόλα Καρδίτσας διαπίστωσε ότι είχε στο ποτήρι ένα μεγάλο κόκκινο κρασί.

Το μπουκέτο ήταν πλούσιο και έντονο, γεμάτο και βελούδινο στο στόμα, χρώμα ζωντανό και ακόμα νεανικό σαν οίνος 4-5 ετών. Σαν ερευνητής μελέτησε στον χρόνο την ποικιλία & το 2002 ο κ. Τσούτσουρας συμμετέχοντας στην ομάδα εργασίας του Υπουργείου Γεωργίας για την ταξινόμηση των ποικιλιών αμπέλου γνωστοποίησε στα μέλη της ομάδας το ποιοτικό δυναμικό της ποικιλίας Λημνιώνα για την παραγωγή ερυθρών οίνων παλαίωσης και επιτυγχάνεται για πρώτη φορά η καθιέρωση της Λημνιώνας με την καταγραφή της για πρώτη φορά (πέραν της Θεσσαλίας) ως ταξινομημένη ποικιλία σε περιοχές όπως η Θράκη, οι Κυκλάδες, η Λακωνία και η Αττική.

Από τους πρώτους που πληροφορούνται και αντιλαμβάνονται το οινολογικό μέλλον και την προοπτική της ποικιλίας είναι ο Γ. Τσιμπίδης που εγκαθιστά το 2004 την ποικιλία σε σημαντική έκταση στον ιδιόκτητο αμπελώνα του. Πρώτος τρύγος το 2010. Με ισορροπημένη προσθήκη 10% Αγιωργίτικου ακολουθεί παλαίωση 24 μήνες σε δρύϊνο βαρέλι & στην συνέχεια στην φιάλη. Το αποτέλεσμα το είδαμε το 2016 με την ετικέτα MURA ROSSA (από τα κόκκινα τείχη της Καστροπολιτείας). Ένα στιβαρό κρασί, δυνατό στο χρόνο. Βαθυκόκκινο χρώμα, αρώματα βύσσινου, κερασιού, μόκας, βελούδινο με πλούσιο σώμα κα μακρά επίγευση.

Πριν λίγα χρόνια ένα άρθρο-αφιέρωμα στον Γ. Τσιμπίδη στην εφημερίδα Καθημερινή είχε τίτλο “ο επίμονος οινοποιός”….πόσο εύστοχο αλήθεια, αν αναλογιστούμε πως 12 χρόνια του χρειάστηκαν μέχρι να φτάσει σ’ εμάς ένα κρασί του !! Οσα ακριβώς και για την αναβίωση του ιστορικού λιαστού οίνου Malvasia & την αναγνώρισή του σαν ΠΟΠ Μονεμβασιάς.

Email: info@greekcellar.gr