Laurens Hartman: Θέλω να κάνω τίμια κρασιά

by GreekCellar
119 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Αν την εποχή που ξεκινούσε την πορεία του στο ελληνικό κρασί, οι Έλληνες που του πουλούσαν τα αμπέλια τους στο Αμύνταιο γνώριζαν την γλώσσα του, τα Ολλανδικά, μάλλον θα του έλεγαν την παροιμία «achter het net vissen”, που σημαίνει «ψαρεύεις πίσω από τα δίχτυα», δηλαδή κάνεις κάτι δίχως νόημα.

Ωστόσο μετά από δεκαετίες στην Ελλάδα ο Laurens Hartman αποδεικνύει την επιμονή και την υπομονή του ότι ο σεβασμός στην ιστορία, την παράδοση αλλά και τους πραγματικούς ρυθμούς της φύσης μπορεί να φέρει όχι απλά το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά και μια μεγάλη επιτυχία στην αγορά.

Όπως μας ξεκαθαρίζει θέλει να φτιάχνει τίμια και όχι πομπώδη κρασιά, ενώ σεβασμός στη φύση και τις δικές της λειτουργίες αποτελούν τη βάση της παραγωγής του Κτήματος Καρανίκα.

“Δεν θέλουμε να προσθέτουμε τίποτα στο κρασί. Ούτε στο αμπέλι, ούτε στο χωράφι, στο έδαφος δεν βάζουμε λιπάσματα, δεν βάζουμε τίποτα γιατί θεωρούμε πως αν δεν υπάρχει ισορροπία στο αμπέλι, δεν θα υπάρχει ισορροπία και στο κρασί”, αναφέρει ο L. Hartman και εξηγεί πως το σταφύλι που φτάνει στο οινοποιείο είναι τόσο ισορροπημένο, που δεν χρειάζεται επεξεργασία, αλλά ο ίδιος και η γυναίκα του, το αφήνουν να κάνει αυτό που έκανε από μόνο του εδώ και 5.000 χρόνια.

Ως εκ τούτου το οινοποιείο – όπως μας εξηγεί – δεν έχει καμία σχέση με θρεπτικά, γλυκερίνες και συνθετικές τανίνες. Ωστόσο αναφέρει πως η συγκεκριμένη διαδικασία μπορεί και πραγματοποιείται μιας και η δουλειά βγαίνει από εκείνον και τη γυναίκα του, ενώ η διανομή γίνεται χωρίς μεσάζοντες, διαφημίσεις και συμμετοχή σε εκθέσεις, πράγμα που μειώνει κατακόρυφα το κόστος. “Όλη η προώθηση και η διαφήμιση γίνεται από στόμα σε στόμα”, λέει χαρακτηριστικά.

Στο Κτήμα Καρανίκα όλη η οινοποιητική διαδικασία γίνεται αποκλειστικά και μόνο με τη δύναμη της βαρύτητας, ενώ σχεδόν απαγορεύεται δια ροπάλου η χρήση αντλιών για τη μετάγγιση του κρασιού.

laurens-hartman-2

Όταν ζητήσαμε από τον L. Hartman να μας το εξηγήσει πήραμε την εξής απάντηση: “Εμείς επιλέξαμε να μην χρησιμοποιούμε αντλία και για να αποφύγουμε το φιλτράρισμα και για να γίνει μια πολύ ελεύθερη ροή. Το αποτέλεσμα είναι ότι αφού έρχεται από το σταφύλι το ζουμί μέσα, μέσα σε μια νύχτα καθαρίζει μόνο του. Δηλαδή τα σωματίδια είναι τόσο μεγάλα ακόμα, χωρίς το φιλτράρισμα, που την άλλη μέρα είναι πεσμένα κάτω, κανονικά με την βαρύτητα και δεν υπάρχει θολότητα, είναι καθαρό. Κάνουμε μια μετάγγιση πολύ προσεκτικά και ξεκινάει τη ζύμωση μόνο του. Δεν θέλει διόρθωση, ούτε χρειάζεται να προσθέτουμε τίποτα από θρεπτικές ουσίες. Αυτό βέβαια, μπορούμε μόνο να το κάνουμε αν το σταφύλι είναι υγιεινό και είναι ισορροπημένο μόνο του”.

Ακούγοντας πως ο L. Hartman είναι Ολλανδός στον καθένα γεννιέται η απορία πως ένας βορειοευρωπαίους μαθημένος σε διαφορετικούς ρυθμούς, πήρε την απόφαση να έρθει στην Ελλάδα και να ξεκινήσει σε… άγνωστο έδαφος τη δική του επιχείρηση.

Ο ίδιος μας εξηγεί πως για όλα φταίει η αγάπη του για το κρασί που ξεκινά από τα νεανικά του χρόνια, αλλά και η βαθιά του επιθυμία να ξαναφτιάξει το κρασί που αγόραζε από τη Βουργουνδία, πριν τη βιομηχανική ανάπτυξη των γαλλικών οινοποιείων.

Στην αναζήτησή του για αμπέλια που θα το έδιναν το απαιτούμενο αποτέλεσμα ο Λ. Χαρτμαν περιπλανήθηκε στην Αυστρία, τη Γερμανία και την Ιταλία χωρίς ωστόσο να εντοπίσει το terroir που αναζητούσε. Όμως σε μια επίσκεψή του στη Νάουσα ένας άλλος έμπειρος οινοποιός του έδειξε τον δρόμο.

“Η ειρωνεία είναι ότι σε ένα ταξίδι, όταν ήμασταν στον Βόλο πάλι βαρεθήκαμε και είπαμε να κάνουμε μια βόλτα βόρεια, να δούμε το Ξινόμαυρο.

Το ήξερα το Ξινόμαυρο και το ήξερα μόνο από το Reserve του Μπουτάρη, ένα κόκκινο, τανικό κρασί για παλαίωση. Αφού κάναμε τον γύρο του Ξινόμαυρου Νάουσα, Έδεσσα, κάπου δοκίμασα ένα Blanc de Noirs, δηλαδή ένα λευκό όχι με σταφύλια, στον Χρυσοχόο ήταν νομίζω, και ρώτησα αν υπάρχει αυτό το είδος με ακόμα μεγάλο υψόμετρο, γιατί για μένα αμέσως δοκίμαζα βασικό κρασί αφρώδες, επειδή είχα δουλέψει και στην Champagne.

Μου είπε να πας στο Αμύνταιο. Δεν είχα ακούσει, δεν ήξερα τι ήταν το Αμύνταιο. Πήγαμε και μείναμε, δηλαδή στο Αμύνταιο βρήκα ακριβώς αυτό που έψαχνα από συνθήκες, από κλίμα, από κρύο, ζέστη, ηπειρωτικό κλίμα, πολύ βροχή το χειμώνα, δροσιά τη νύχτα το καλοκαίρι, μεγάλη διαφορά μέρας νύχτας. Βρήκα παλιά αμπέλια για να αγοράσω, βρήκαμε αυτή την εξαιρετική ποικιλία το Ξινόμαυρο που τα κάνει όλα, πραγματικά δεν υπήρχε λόγος να ψάξω περισσότερο”.

laurens-hartman-3Ζητήσαμε από τον L. Hartman να μας εξηγήσει τι εννοεί όταν λέει πως θέλει να κάνει τίμια και όχι πομπώδη κρασιά και εκείνος απόλυτα συνειδητοποιημένος, μας είπε:  Όταν ένα κρασί είναι φτιαγμένο από ισορροπημένο σταφύλι, δηλαδή είναι αυτό που σου δίνει η φύση, χωρίς να το αλλάξεις είναι πάντα τίμιο με την έννοια ότι ούτε πάρα πολύ οξύτητα έχει, ούτε πάρα πολύ σώμα δεν έχει, ούτε πάρα πολύ αλκοόλ δεν έχει. Είναι , δηλαδή, τίμιο με αυτή την άποψη. Αλλά τιμάς και το περιβάλλον, από αυτό το κρασί και αυτό είναι τίμιο, επειδή δεν αλλάζεις το περιβάλλον.

Ωστόσο η είδηση που περιμέναμε να βγάλουμε ήρθε στο τέλος της συνέντευξής μας με τον L.Hartman, καθώς από την αρχή αναζητούσαμε μια αποκάλυψει για τα σχέδιά του για το μέλλον.

Η απάντηση ήταν σαφής και αφήνει πολλές προσδοκίες για τους λάτρεις του καλού κρασιού: “Τα καινούργια μας κρασιά θα είναι πιο παλαιωμένα. Θα προσπαθήσουμε να μην πουλήσουμε όλα τα κρασιά μας, να κρατήσουμε για κάθε σοδειά κάθε ετικέτα 2.000 έως 4.000 φιάλες για να μπορούμε να πουλήσουμε τις παλαιωμένες σαμπάνιες. Εκεί είναι η μεγάλη πρόοδος. Θέλει υπομονή, να βγάλουμε το πραγματικό τέλειο κρασί. Άλλες ετικέτες δεν θα βγάλουμε, μπορεί να βγάλουμε λιγότερες. Αν υπήρχαν τράπεζες να μας βοηθήσουν θα ήταν καλά. Τώρα πρέπει να πουλήσουμε το κάθε μπουκάλι για να μπορούμε να πληρώσουμε την ανάπτυξή μας”.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like