Κύρος Μελάς: Πίστευα πάντα ότι η Ελλάδα μπορεί να δώσει μεγάλα κρασιά

by GreekCellar
291 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Συνέντευξη στον Σπύρο Δράκο & την Πέρσα Μπόλια

Συναντήσαμε τον εμπνευστή του La Tour Melas, Κύρο Μελά, μόλις πριν από λίγες ώρες στο πλαίσιο του Οινοράματος. Προσιτός και ιδιαίτερα φιλικός μας άνοιξε την καρδιά του και μας μίλησε για το όραμά του γύρω από το ελληνικό κρασί.

Το όνομα του Κτήματός σας είναι πλέον συνυφασμένο με μεγάλα ελληνικά κρασιά, ωστόσο είχατε τη δυνατότητα αυτά τα κρασιά να τα φτιάξετε και στο εξωτερικό, τι σας έκανε να αποφασίσετε και να πείτε, μεγάλα κρασιά αλλά ελληνικά κρασιά;

Αυτό που με έκανε να πάρω αυτή την απόφαση ήταν το γεγονός πως πίστευα πάντα ότι η Ελλάδα μπορούσε να φτιάξει μεγάλα κρασιά, όπως και στην αρχαιότητα. Ήθελα να αποδείξω ότι σε αυτόν τον τόπο μπορούμε να κάνουμε κάτι εξαίρετο! Ήταν πολύ δύσκολο να το πιστέψουν οι άλλοι. Δηλαδή οι ξένοι, που έβλεπα στο εξωτερικό ποτέ δεν πίστευαν ότι η Ελλάδα μπορεί να κάνει ένα μεγάλο κρασί. Για να σας δώσω να καταλάβετε, γνώρισα κάποια στιγμή τον άνθρωπο που φτιάχνει το Petrus και του λέω «φτιάχνω ένα μεγάλο κρασί στην Ελλάδα» και πετάγεται η φίλη του και μου λέει «πώς θα το λένε Chateau Aspirin;». Και εκεί πεισματώθηκα ακόμα πιο πολύ να κάνω κάτι πιο αξιόλογο και να φτιάξω ό,τι καλύτερο υπάρχει στον κόσμο σε κρασί. Δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο στόχο ,εκεί δηλαδή που θέλουμε να φτάσουμε, και πιστεύω ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Όμως όλος ο ελληνικός αμπελώνας μπορεί να φτάσει παραπέρα.

Διακρίνετε αυτή τη δυναμική;

Εγώ πιστεύω ότι ο ελληνικός αμπελώνας τα τελευταία αυτά χρόνια, έχει κάνει μια τεράστια άνοδο και εκτιμώ ότι η δουλειά πρέπει να γίνει όχι στην ποσότητα αλλά στην ποιότητα. Στον αμπελώνα πρώτα και στα οινοποιεία μετά. Η δυναμική του Έλληνα οινοποιού είναι τεράστια! Ο Έλληνας αν βάλει το κεφάλι του κάτω και βαλθεί να δουλέψει σκληρά πιστεύω ότι μπορεί να φτάσει πολύ μακριά, γιατί έχουμε το κλίμα, έχουμε το έδαφος, έχουμε τα πάντα.

Αυτή η προσπάθειά σας, που έχει τη ρίζα της;

Η «ρίζα» βρίσκεται σε ένα αμπελάκι, που είχε ο παππούς μου και κάναμε κρασί κάθε καλοκαίρι. Εκεί γεννήθηκε το μεράκι του κρασιού. Όταν μεγάλωσα, γύρισα πίσω και είπα να φτιάξω ένα πιο μεγάλο αμπέλι.

Από εδώ και πέρα τι περιμένουμε από το La Tour Melas

Βασικά το La Tour Melas χτίστηκε για 10.000 φιάλες και για μια ετικέτα μόνο. Μετά κάναμε μια δεύτερη, επειδή δεν γινόταν να κάνεις ένα μεγάλο κρασί, χωρίς δεύτερη ετικέτα. Μετά βρήκαμε τις Παλιές Ρίζες στη Νεμέα και εκεί κάναμε ένα τεράστιο, ένα  πολύ μεγάλο κρασί. Είναι αλήθεια πως ακόμα στο εξωτερικό δεν έχουν καταλάβει τι είναι. Είναι τόσο σπουδαίος αυτός ο αμπελώνας. Βρίσκεται σε αρχαιολογική περιοχή και δεν μπορούσαμε να βάλουμε μηχανήματα και να ξαναφυτέψουμε κι έτσι διατηρήσαμε τα ίδια αμπέλια ηλικίας 108 ετών και έχουμε βγάλει από αυτό το αμπέλι το καλύτερο κρασί, που έχω πιει ποτέ και πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι ακόμα καλύτερο. Στο La Tour Melas φτάσαμε πλέον να φτιάχνουμε 80.000 φιάλες ροζέ, του χρόνου πάμε για 120.000 αλλά εκεί σταματάει γιατί το οινοποιείο δεν μπορεί να μεγαλώσει άλλο. Αν είναι μεγαλύτερη η ζήτηση θα πρέπει να φτιάξουμε άλλο οινοποιείο, αλλά για την ώρα μου φτάνει αυτό γιατί θέλουμε την ποιότητα. Ήταν μεγάλο στοίχημα να ανέβει και η ποιότητα και η ποσότητα.

Η υποδοχή του ελληνικού κρασιού έχει αλλάξει;

Έχει αλλάξει πάρα πολύ τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η ζήτηση έχει αυξηθεί. Η αγορά της Αγγλίας είναι η πιο δύσκολη αγορά και όμως στο Wimbledon Wine Cellars δεν προλαβαίνουμε να του στέλνουμε παλέτες. Έχουμε ξεκινήσει και στην Αμερική τώρα και εκεί πάμε ακόμα πιο καλά.

 

Το όνειρο του Κύρου Μελά, γίνεται πραγματικότητα;

Έχουμε φτάσει, κάπου εκεί είμαστε, αλλά πρέπει να αναδείξουμε ακόμα περισσότερο την ποιότητα. Δηλαδή να γίνει 20χρονο το αμπέλι, να γίνει 25χρονο το αμπέλι, να φτάσουν οι ρίζες κάτω, το ριζικό σύστημα να μεγαλώσει σωστά και να φτιάξει το τέλειο κρασί και στο οινοποιείο αλλά και στο αμπέλι. Από το αμπέλι αρχίζει όλη η δουλειά.

Αν δεν είχατε βρει το Αγιωργήτικο τις παλιές ρίζες, ποια άλλη ποικιλία θα επιλέγατε;

Εγώ πιστεύω ότι το Σαββατιανό είναι μια παρεξηγημένη ποικιλία επειδή την χρησιμοποιούσαν για να βγάζουν ρετσίνα. Πιστεύω όμως ότι μπορεί να βγάλει ένα μεγάλο κρασί. Μια άλλη ποικιλία που μου αρέσει είναι το αθήρι, ξεχασμένη ποικιλία, που αν γίνει προσεγμένη οινοποίηση μπορεί να δώσει μεγάλα ονόματα, μεγάλα κρασιά. Πάντα μου άρεσαν τα blend, ποτέ δεν μου άρεσε μια ποικιλία μόνη της. Το μονοποικιλιακό το βρίσκω αδύναμο, πρέπει να έχει το κρασί δύο – τρεις ποικιλίες για να αναδείξει το κρασί σωστή δομή.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like