Εμφιαλώνοντας Αρλεκ…οίνους (Κωνσταντίνος Λιάπης)

Συνέντευξη στον Σπύρο Δράκο

Είναι από εκείνους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη μοίρα τους, να λοξοδρομήσουν από τον δρόμο του κρασιού, αλλά τελικά επιστρέφουν σε αυτό με όλη τους τη δύναμη, την ενέργεια και τη διάθεση. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους είναι ο Κωνσταντίνος Λιάπης του γνωστού πλέον οινοποιείου «Αρλεκοίνων Χώρα».

Μας μίλησε για την αρχική του πορεία εκτός κρασιού, αλλά και τον «μαγνήτη» που τελικά τον τράβηξε στα αμπέλια και τα κελάρια.

Πως ξεκίνησε όλο αυτό;

Τα αμπέλια και το οινοποιείο προϋπήρχαν από τον πατέρα μου Αριστοτέλη Λιάππη. Το 1997 έγιναν οι πρώτες φυτεύσεις και το 1999 έγινε το οινοποιείο, όταν και βγήκαν οι πρώτες ετικέτες. Τα αμπέλια είναι φυτεμένα δηλαδή περίπου εδώ και μια 20ετία. Βέβαια έχουν γίνει τώρα κάποιες αναμπελώσεις. Κάνουμε στροφή σε νέες ποικιλίες κυρίως ελληνικές και ειδικότερα γηγενείς       .

Τι ποικιλίες είχατε και τι φυτεύετε τώρα;

Είχαμε Cabernet Sauvignon, Chardonnay, Sauvignon Blanc, Ασύρτικο, Μπατίκι, Μαύρο Μοσχάτο και τώρα βάζουμε Λημνιώνα, Μαυροδάφνη, Βιδιανό, Ροδίτη “αθανασέικο” άλλες πειραματικά και άλλες αφού έχουν δείξει τη δυναμική τους στα χώματά μας. Τα πρώτα δείγματα τα περιμένουμε τον επόμενο χρόνο που θα αρχίσουν οι πειραματικές οινοποιήσεις.

Εσύ πότε μπαίνεις στο οινοποιείο;

Εγώ μπήκα στο οινοποιείο από 9 χρονών, αλλά ανέλαβα το 2014. Τότε κάναμε ένα γενικό rebranding γιατί υπήρχε ένα θέμα με το όνομα και ως οινοποιείο Λιάππη μας μπέρδευαν με άλλα τρία με το ίδιο όνομα σε όλη τη Θεσσαλία. Οπότε αλλάξαμε όνομα και γίναμε «Αρλεκοίνων Χώρα», πειραματιστήκαμε με καινούρια blend και βγάλαμε νέες ετικέτες.

Πόσο δύσκολο ήταν να πείσεις τον πατέρα σου να βγάλει από την ετικέτα το «οινοποιείο Λιάππης» και να βάλει «Αρλεκοίνων Χώρα»;

Αυτό ήταν το πιο εύκολο μπορώ να σου πω και δεν το περίμενα ούτε εγώ. Το βασικό ερώτημα ήταν αν θέλουμε να συνεχίσουμε με το όνομα Λιάππης στο brand και να συγχέεται το οινοποιείο μας με άλλα τρία οινοποιεία ή θέλουμε να κάνουμε κάτι καινούργιο και να το βγάλουμε μπροστά με ένα όχι και τόσο συμβατικό τρόπο. Έτσι συμφώνησε και εκείνος αμέσως. Επειδή εγώ έχω τελειώσει Audio Visual Arts στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και είχα μια άλλη άποψη για το marketing και το branding, μου είπε ότι πάρε το επάνω σου, κάνε ό,τι θέλεις και εσύ θα το επωμιστείς. Εγώ θα μείνω back up όσο χρειαστεί και από εκεί και πέρα είναι δικό σου θέμα.

Το όνομα πως βγήκε;

Είμαστε σε τρύγο το 2013, έχει μπει η στροφιλιά και καθόμαστε. Είμαστε στο οινοποιείο και συζητάμε περί ανέμων, για το τι πρέπει να κάνουμε στο οινοποιείο και αναφέρω “με το όνομα τι θα κάνουμε;”. Συζητάμε λοιπόν και για το όνομα και μου ήρθε εμένα το «Αρλεκοίνος» που κάνει ενός είδους λογοπαίγνιο με το «οίνος». Οπότε διευρύνοντάς το κάπως το έκανα «Αρλεκοίνων Χώρα» με το σκεπτικό ότι είναι μια χώρα από Αρλεκοίνους όπου επικρατούν τα χαμόγελα, η χαρά, το γλέντι, με ένα είδος θεατρικότητας και χρωμάτων. Όλα αυτά συνάδουν με το κρασί, οπότε θέλαμε ένα τέτοιο πλαίσιο όπου μέσα σε αυτή τη χώρα αναπτύξαμε τα επι μέρους στοιχεία όπως το “The King’s Court (Η Βασιλική Αυλή)” και ο Γελωτοποιός. Χτίστηκε δηλαδή ένας μύθος πίσω από όλο αυτό.

 

Έχεις σπουδάσει κάτι διαφορετικό από το κρασί. Πώς σου προέκυψε να ασχοληθείς τελικά με το κρασί και πώς με βάση αυτά που σπούδασες έγινες δημιουργικότερος;

Επειδή ήμουν σχεδόν όλη μου τη ζωή μέσα στο κρασί και το οινοποιείο. Δεν είχαν σκεφτεί στα 18 μου ότι θα κάνω κρασιά τέλος! Οπότε έρχεται το μηχανογραφικό, εγώ ήμουν σε μια φάση, δεν ξέρω τι θα γίνει με το κρασί, θα κάνω κάτι άλλο και βλέπουμε. Οπότε έκανα αυτό που ήθελα τότε και με το που τελείωσα τη σχολή και έπρεπε να επιλέξω τι θα κάνω στη ζωή μου είπε «θα κάνω κρασιά». Ήξερα όμως εξ αρχής τις δυσκολίες. Είναι μικρόβιο το κρασί και όσο περισσότερο ασχολείσαι, τόσο εκτίθεσαι στον ιό (γέλια).

Όλο αυτό σε φόρτωσε με άγχος, με αγωνία;

Ακόμα είμαι υπερφορτωμένος από άγχος. Ουσιαστικά ήταν ένα καινούργιο οινοποιείο το οποίο δεν υπήρχε πουθενά. Ο παραλληλισμός ήταν δύσκολος γιατί ο πατέρας μου δεν ήταν σε πολλές αγορές, είχε κινηθεί τοπικά ως επι το πλείστον, οπότε ήταν ένα καινούργιο εγχείρημα με ο,τι αυτό συνεπάγεται. Έπρεπε δυό μας να διαχειριστούμε και την παραγωγή και την διάθεση και τα οικονομικά, με back up του πατέρα μου που είχε την εμπειρία αλλά, αλλιώς είναι να τα βλέπεις να τα κάνεις κάποιος άλλος και αλλιώς να τα κάνεις εσύ. Τέτοιου μεγέθους οινοποιεία είναι one man show και είναι πολύ δύσκολο.

Η ανταπόκριση της αγοράς ποια ήταν;

Ήταν πολύ καλύτερη από ό,τι το περίμενα. Είχαμε ένα πολύ καλό προϊόν αλλά με την ετικέτα που είχε ήταν δύσκολα προσεγγίσιμο. Το μεγάλο πλεονέκτημα ήταν ότι ο πατέρας μου ασχολήθηκε από νωρίς με τη βιολογική καλλιέργεια και οι στρεμματικές αποδόσεις μας ήταν πολύ μικρές. Το προϊόν λοιπόν ήταν πάρα πολύ καλό και απλά ενισχύθηκε από μια φρέσκια ετικέτα και μια άλλη ποικιλιακή σύνθεση.

Email: info@greekcellar.gr