Και ο Θεός έπλασε το…Ξινόμαυρο

by GreekCellar
133 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Διαφεντεύει σχεδόν τη μισή Ελλάδα, είναι απαιτητικό και έχει τον θρόνο του στη Νάουσα. Είναι το ξινόμαυρο, η σπουδαία αυτή ελληνική ποικιλία, που εδώ και χρόνια έχει ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα κάνοντας μια ζηλευτή διεθνή… καριέρα.

Γνωστό παλαιότερα και με τα ονόματα «ποπόλκα» ή «μαύρο ξινό» αποτελεί μια από τις πιο απαιτητικές σε καλλιέργεια ποικιλίες. Χρειάζεται το κατάλληλο terroir, αυξημένες καλλιεργητικές φροντίδες, είναι γενικά «δύστροπο» στην καλλιέργεια και ευαίσθητο στην ξηρασία και τις ασθένειες.

Χρειάζεται κατάλληλες καιρικές συνθήκες, δίνει χαμηλές στρεμματικές αποδόσεις και ωριμάζει δύσκολα. Το ξινόμαυρο οινοποιείται επίσης δύσκολα, ενώ είναι απαραίτητη η ωρίμανση και παλαίωσή του σε δρύινα βαρέλια.

Ωστόσο όσο δύσκολη κι αν θεωρείται η ποικιλία, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως το κρασί από το ξινόμαυρο είναι ένα «κόσμημα». Με ρουμπινί χρώμα και στόμα με υψηλή οξύτητα, έχει πολύ έντονες και ξηρές τανίνες. Έχει ευρεία γκάμα αρωμάτων, που ξεκινούν από βιολέτες και πολτό ελιάς και φτάνουν μέχρι την ντομάτα, τον καπνό και τα φραγκοστάφυλα.

Η ποιότητα των οίνων από ξινόμαυρο, είναι τέτοια, που δεν είναι λίγοι εκείνοι που του έχουν δώσει το όνομα «Ελληνικό Nebbiolo».

Το συναντάμε κυρίως στη Νάουσα, τη Γουμένισσα, το Αμύνταιο, τα Γρεβενά, τη Σιάτιστα, το Βελβεντό, το Άγιο Όρος, την Όσσα, τα Ιωάννινα, τη Μαγνησία, την Καστοριά και τα Τρίκαλα.

XM2

Παρά το γεγονός ότι καλλιεργείται σε τόσες περιοχές, τέσσερις είναι οι οίνοι ΠΟΠ από ξινόμαυρο.

Πρόκειται για τον ΠΟΠ Νάουσα (ξηρός, ημίξηρος, ημίγλυκος ερυθρός), τον ΠΟΠ Αμύνταιο (ξηρός, ημίξηρος, αφρώδης ροζέ ξηρός και ημίγλυκος), τον ΠΟΠ Ραψάνη, όπου το ξινόμαυρο αναμιγνύεται με Κρασάτο ή Σταυρωρό, και τον ΠΟΠ Γουμένισσα, όπου η αναλογία πρέπει να είναι 80% ξινόμαυρο και 20% Νεγκόσκα. Στην τελευταία περίπτωση οι δύο αυτές ποικιλίες οινοποιούνται μαζί, ενώ το κρασί μπαίνει για να παλαιώσει σε βαρέλια βελανιδιάς για έναν χρόνο τουλάχιστον.

Η Νάουσα κρατάει την πρωτοκαθεδρία στην καλλιέργεια του ξινόμαυρου και ως εκ τούτου στην οινοποίησή του, κάτι που το οφείλει αρχικά στην οικογένεια Μπουτάρη, η οποία πρώτη το 1968 φύτεψε αμπελώνα ξινόμαυρου σε έκταση 520 στρεμμάτων.

Σήμερα ο ναουσαίικος αμπελώνας αριθμεί 7.000 στρέμματα, ενώ παράγονται 2.500.000 λίτρα ΠΟΠ Νάουσα εκ των οποίων το 30% με 40% εξάγεται.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like