Δ. Χατζημιχάλης: Τα ελληνικά αμπελοτόπια μπορούν να φτιάξουν πολύ μεγάλα κρασιά
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Πιστεύετε ότι είναι καλό να έχουμε στη χώρα μας τόσα πολλά οινοποιεία;

Είναι αναμενόμενο κάποιος που έχει τον δικό του αμπελώνα να θέλει να βγάλει το δικό του κρασί. Γιατί να το δίνει σε μεγάλα οινοποιεία.? Είμαι υπέρ του να υπάρξουν και άλλοι «Χατζημιχάληδες», να φτιάξουν το δικό τους αμπέλι, με τις αποστάσεις που θέλουν, με τις ποικιλίες που θέλουν κλπ. Το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό. Αν σκεφτείτε πόσες χιλιάδες Chateaux υπάρχουν στο Μπορντώ γιατί να μην υπάρχουν και στην Ελλάδα αρκετά Κτήματα/Oινοποιεία. ?

Το ελληνικό κρασί έχει στρατηγική;

Το ελληνικό κρασί αρχικά δεν είχε στόχο.  Αργότερα βγήκε το στρατηγικό σχέδιο, μπήκαν οι στόχοι, μπήκαν οι κανόνες, δόθηκαν ελπίδες … Τώρα η προσωπική μου άποψη είναι ότι ξεκίνησαν όλα αυτά τα σχέδια με καλές προθέσεις και αρκετούς συμβιβασμούς-υποχωρήσεις από όλους για να μπορέσουν να προχωρήσουν ορισμένα πράγματα,  στην πορεία όμως κολλήσαμε στο πρώτο στάδιο. Το πρώτο στάδιο ήταν τριετές, έχουν περάσει από τότε δεν ξέρω κι εγώ πόσες τριετίες, σταμάτησα να τις μετρώ!.

Το πρώτο στάδιο ήταν να γίνει γνωστός ο ελληνικός αμπελώνας, οι ελληνικές ποικιλίες και χρησιμοποιήσαμε τη Σαντορίνη ως αιχμή του δόρατος. Οκ. Από εκεί και μετά όμως μείναμε μόνο στην αιχμή και το δόρυ δεν ήρθε ποτέ. Το αποτέλεσμα είναι ότι μετά από αυτή τη καμπάνια η Σαντορίνη έγινε ο Νο2 προορισμός μετά τη Μύκονο στην Ελλάδα, διότι με λεφτά του αμπελοοινικού τομέα, ήρθαν οινόφιλοι, οινογράφοι, ήρθε κόσμος να γνωρίσει το κρασί της Σαντορίνης.

Τελικά  η Σαντορίνη έγινε πιο γνωστή από το κρασί της – είναι βέβαια γνωστή δεν λέω – αλλά πόσο κρασί μπορεί να φτιάξει η Σαντορίνη; Οκ το πουλάνε πιο ακριβά, τι έγινε; Δεν έγινε τίποτα. Διότι η Σαντορίνη είναι ένα νησί που όσο και ακριβά να το πουλήσει το κρασί της δεν μπορεί να φτιάξει μεγάλη ποσότητα. Διότι η προστιθέμενη αξία της γης είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που θα εισπράξει ο αγρότης ή ο κτηματίας από το αμπέλι του, άρα είναι περιορισμένης επέκτασης.

Το δεύτερο στάδιο προέβλεπε να επεκταθούμε και σε άλλες περιοχές, γιατί όταν μιλάμε για Σαντορίνη μιλάμε για λευκό κρασί. Πού είναι το κόκκινο κρασί; Το κόκκινο κρασί που η παγκόσμια αγορά έχει κατανάλωση 75% κόκκινο και 25% λευκό που είναι; Τι χάνουμε; Δεν έχουν μπει κανόνες, έχουμε μια καλύτερη αντιμετώπιση και έχουν βγει ορισμένοι παραγωγοί που έχουν κάνει προσπάθειες, αλλά είναι μετρημένοι στα δάχτυλα, δεν είναι αυτή η ποσότητα ικανή να αυξήσει τις  εξαγωγές.

Η επιβολή του ΕΦΚ έφερε νέα δεινά στο ελληνικό κρασί;

Ο ειδικός φόρος δυσκόλεψε πάρα πολύ τα πράγματα στα μικρά οινοποιεία και στη διακίνηση του χύμα κρασιού και για αυτό πιστεύω ότι γίνονται «παρατράγουδα» με τη χωρική οινοποίηση. Όσο αφορά τα πιο οργανωμένα οινοποιεία απλά τους αύξησε το κοστολόγιο διότι για να κάνεις όλα όσα χρειάζονται πρέπει να αυξηθεί το ανθρώπινο δυναμικό. Τελικά τα οινοποιεία λειτουργούν σαν να είναι ξένες μονάδες στον τόπο τους.

Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον του ελληνικού κρασιού;

Πιστεύω ότι τα ελληνικά αμπελοτόπια μπορούν να φτιάξουν πολύ μεγάλα κρασιά. Τώρα με τι ποικιλίες θα φτιαχτούν, τι μίξεις ποικιλιών θα γίνουν είναι άλλη ιστορία.Πιστεύω ότι αυτό το εγχείρημα των ελληνικών ποικιλιών όσο αφορά στα λευκά είναι αποδεκτό και μπορεί να έχει μέλλον, διότι έχουμε πάρα πολλές καλές και διαφορετικές λευκές ποικιλίες. Όλοι οι άλλοι έχουν 2-3 ποικιλίες, εμείς μπορούμε να ξεχωρίσουμε 5-10 ποικιλίες. Στις ελληνικές ερυθρές ποικιλίες όμως υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να γίνει αντιληπτό.

Τι είναι για εσάς το κρασί;

Για μένα το κρασί είναι ένα προϊόν θεϊκό. Έχει τέτοια δύναμη μέσα του, που δεν έχει καμία σχέση με άλλο προϊόν. Είναι κάτι που η παραγωγή του ξεκινάει από το χώμα και από το τίποτα και τελειώνει σε μια φιάλη για να το πιείς και να περάσεις καλά εσύ και η παρέα σου. Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να είχε κάνει οποιοσδήποτε Θεός ή θεϊκή δύναμη στην ανθρωπότητα.  Έχει  ιδιότητες θεραπευτικές,  έχει τόσα πλεονεκτήματα που πρέπει να τα δούμε, να τα βρούμε και να τα υποστηρίξουμε.

Αυτό το οποίο γίνεται τώρα από τους Βορειοευρωπαίους και μη παραγωγούς κρασιών, δηλαδή κράτη μη αμπελουργικά, να εξομοιώνουν το κρασί επειδή έχει αλκοόλ με τα άλλα αλκοολούχα ποτά είναι για μένα έγκλημα. Διότι εάν ο άνθρωπος βιώσει τη κουλτούρα του κρασιού, θα αντιληφθεί και τους συμβολισμούς που συνδέονται με αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ιησούς Χριστός έχει διαλέξει τόσες παραβολές από τον χώρο της αμπελοκαλλιέργειας, ούτε το ότι η Θεία Κοινωνία γίνεται με κρασί. Δεν είναι τυχαίο ότι εκεί που υπήρχε πολιτισμός του κρασιού, η ανθρώπινη ανάπτυξη ήταν πιο γρήγορη,  πιο εκλεπτυσμένη και πιο πνευματική  από τον υπόλοιπο κόσμο.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someonePrint this page