Γιώργος Γαβαλάς: Ο οινοποιός της μπλε φιάλης

by GreekCellar
203 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Αν υπήρχε επιστημονικά διαπιστωμένο γονίδιο οινοποιού τότε σίγουρα θα είχε ανιχνευθεί και στον Γιώργο Γαβαλά, που από τότε που θυμάται τον εαυτό του κυκλοφορεί μεταξύ βαρελιών, αμπελιών, μούστου και κρασιού.

Τον συναντήσαμε τηλεφωνικά στο αμπέλι του αν και η ώρα ήταν προχωρημένη πράγμα που δείχνει την επιμονή του στη φροντίδα της πρώτης ύλης, που όπως και ο ίδιος μας είπε είναι η αρχή για τη δημιουργία ενός καλού κρασιού.

Ο οινοποιός της μπλε φιάλης αποκαλύπτεται στο Greekcellar.gr

 

Πότε ξεκίνησε το οινικό σας ταξίδι;

Είναι μεγάλη η ιστορία γιατί μπορώ να σας πω, πως ίσως είμαστε το παλαιότερο οινοποιείο στη Σαντορίνη. Εγώ είμαι τέταρτη γενιά, δηλαδή προϋπήρχε από τον προπάππου, τον παππού, τον πατέρα μου και τώρα συνεχίζει και ο γιος μου δηλαδή πάμε για πέμπτη γενιά. Όλη η οικογένεια με το κρασί, με το αμπέλι και τη βαρελοποιία. Όλη η οικογένειά μας αμπελουργοί, οινοποιοί και βαρελάδες.

Πώς ήταν τα πράγματα στο κρασί όταν ξεκινήσατε;

Εγώ βρήκα τα πράγματα σε αρχικό στάδιο, για να καταλάβετε όταν πήρα το οινοποιείο από τον πατέρα μου το πάτημα των σταφυλιών γινόταν με τα πόδια, ο τρύγος γινόταν με τα ζώα που κουβαλούσαν τα σταφύλια, δηλαδή ο παραδοσιακός τρύγος της Σαντορίνης. Σιγά – σιγά το είχα βάλει σαν πείσμα σαν όνειρο και το εξέλιξα. Επιμένω στο ποιοτικό κρασί και μέχρι σήμερα και ποτέ δεν σκέφτηκα να φτιάξω δεύτερη ποιότητα κρασιού. Ακριβό, καλό κρασί, γιατί για όλα υπάρχουν αγοραστές και μου βγήκε επιχειρηματικά, δηλαδή έχω ένα όνομα τώρα στην αγορά πιστεύω από τα πιο φερέγγυα.

Ποια ήταν η πρώτη αποκλειστικά δική σας ετικέτα και πως νιώσατε όταν έγινε αυτό;

Ήταν το 1998, ήταν το «Σαντορίνη», είναι αυτό με τη μπλε φιάλη, ένα ακόμα χαρακτηριστικό του οινοποιείου που μου βγήκε σαν κίνηση. Είμαστε το μοναδικό οινοποιείο στην Ελλάδα που εμφιαλώνει σε μπλε φιάλη κρασί. Εγώ το είχα σκεφτεί ρομαντικά, να είσαι στην καλντέρα, να πίνεις ένα κρασάκι, θάλασσα, ουρανός με λίγα λόγια έχει γίνει brand name του οινοποιείου. Μου έχει βγει τόσο καλά επαγγελματικά που έχω κερδίσει αγορές μόνο και μόνο από τη φιάλη. Για να είμαι ειλικρινής ένιωσα φοβερή ικανοποίηση κι όταν είχε γράψει ένα άρθρο ο Σίμος Γεωργόπουλος συμβούλευε: «Μην απελπιστείτε από αυτή την ετικέτα που θα δείτε, είναι μια από τις καλύτερες Σαντορίνες που έχω δοκιμάσει ποτέ, αυτό ήταν ό,τι καλύτερο σε επίπεδο ικανοποίησης».

Η πιο δύσκολη στιγμή σας ποια ήταν;

Εγώ έχω βάλει έναν σκοπό στη ζωή μου να αναδείξω, ποικιλίες σπάνιες επάνω στο νησί, γηγενείς ποικιλίες. Η πρώτη ποικιλία που προσπάθησα να αναδείξω είναι το κατσανό, και το κρασί που βγαίνει είναι 85% κατσανό και 15% γαϊδουριά. Στα πρώτα 5-6 χρόνια που το έβγαζα-  περίπου 3.000 – 3.500 φιάλες –  δυσκολευόμουν να το πουλήσω. Θυμάμαι όταν είχα πάει σε κάποιες κάβες στην Αθήνα και το πρότεινα, η απάντηση που ήταν από τις κάβες, ήταν: ‘έλα μωρέ ο άλλος θα έρθει θα ζητήσει μια Σαντορίνη θα του πάμε ασύρτικο θα πουλήσουμε σίγουρα’. Προσπαθούσα λοιπόν να τους εξηγήσω ότι ο οινόφιλος θέλει να μάθει και κάτι καινούργιο, κάτι διαφορετικό. Δεν ανταποκρίθηκαν. Ήμουν πολύ στεναχωρημένος με αυτό και είχα αποφασίσει να το σταματήσω. Η γυναίκα μου όμως, την οποία έχω χάσει, επέμενε γιατί ήταν το αγαπημένο της κρασί και συμφωνήσαμε ότι θα το βγάλουμε άλλη μια χρονιά και τέλος. Εκείνη τη χρονιά, ήρθε διάκριση από την Washington Post που το έβγαζε μέσα στα επτά καλύτερα κρασιά της Μεσογείου. Από τότε απογειώθηκε. Είναι ένα κρασί που δεν με φτάνει. Και είχα στεναχωρηθεί γιατί σκεφτόμουν: «περιμένουμε απ’ ‘έξω την επιβράβευση και όχι από την ίδια μας τη χώρα;» και στεναχωριέμαι όταν βλέπω πως κάτι το διαφορετικό δεν το προωθούν.

Πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι απλά και μόνο με το όνομα «Σαντορίνη» ξεπουλάει κανείς. Είναι έτσι; Τι πρέπει να κάνει το οινοποιείο για να μείνει σταθερά στις αγορές του εξωτερικού;
Η αλήθεια είναι πως από μόνο του το όνομα βοηθάει πάρα πολύ. Τα κρασιά ΠΟΠ Σαντορίνη «τρέχουν» στο εξωτερικό από μόνα τους, σε αντίθεση με τα ΠΓΕ που δεν γράφουν «Σαντορίνη» και υπάρχει μια δυσκολία στη διάθεσή τους. Από εκεί και πέρα όμως πρέπει να προσέχεις την πρώτη ύλη σου, να προσέχεις το αμπέλι σου, το κλάδεμα, το θιάφισμα, να φτάσει το σταφύλι σωστά στο οινοποιείο, να μην έρθει καμμένο, σάπιο. Από εκεί ξεκινάς για να φτιάξεις το καλό κρασί.

Πόσες ετικέτες βγάζετε;

Αυτή τη στιγμή βγάζω 10 ετικέτες και χρησιμοποιούμε τις ποικιλίες ασύρτικο με τέσσερις διαφορετικές ετικέτες, μετά φτιάχνω το μαυροτράγανο, το αηδάνι, το βουδόματο και το κατσανό με τη γαϊδουριά και φυσικά βγάζουμε και το βινσάντο που στην Ιαπωνία βγήκε το καλύτερο επιδόρπιο κρασί του κόσμου.

Τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνει ένα οινοποιείο για να ανέβει αρκετά στις εξαγωγές;

Εμείς εδώ στη Σαντορίνη βάζουμε πάντοτε τα εσωτερικά προβλήματα στην άκρη όταν πρόκειται για εξωτερικό. Κάνουμε κοινές προβολές στο εξωτερικό γιατί στόχος μας ήταν να αναδείξουμε το όνομα Σαντορίνη, όχι αποκλειστικά τον οινοποιό. Όπως για παράδειγμα αν πάτε στην Τοσκάνη θα μου φέρετε μια φιάλη και θα μου πείτε Τοσκάνη, δεν θυμάστε τον οινοποιό. Πιστεύω ότι το πετύχαμε σε μεγάλο βαθμό. Κάνουμε πάρα πολλές κοινές δράσεις προς το εξωτερικό, φέρνουμε δημοσιογράφους, φέρνουμε εκείνους που μας πουλάνε τα κρασιά έξω, τους πάμε στους αμπελώνες, τους φιλοξενούμε, δοκιμάζουν όλα τα κρασιά ακόμα και εκείνα που δεν εισάγουν στις χώρες τους. Διαθέτουμε κάποιο ποσό για αυτό. Εγώ προσωπικά φέρνω κάθε χρόνο μέσω του αντιπροσώπου μου περίπου 25 με 30 καβίστες εστιάτορες, διαφορετικούς κάθε χρονιά.

Από το οινοποιείο Γαβαλά τι καινούργιο να περιμένουμε;

Το καινούργιο που θα σας φέρουμε θα είναι μετά από πέντε με έξι χρόνια. Έχουμε ξεκινήσει μια διαδικασία να αναδείξουμε και μια άλλη σπάνια ποικιλία, έχουμε φυτέψει γύρω στις 100 ρίζες αυτή τη στιγμή, αλλά θα μου επιτρέψετε να μην αποκαλύψω ποια ποικιλία είναι. Έχουμε βάλει σαν στόχο να αναδείξουμε ποικιλίες που τείνουν προς εξαφάνιση.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like