Άρης Σκλαβενίτης: Μπορεί ένας οινοχόος να είναι…Oinocent (innocent)?

by GreekCellar
132 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Θα μπορούσαμε να τον συναντήσουμε χωμένο μέσα σε βιβλία ή ανάμεσα σε δεκάδες φιάλες κρασιού από όλο τον κόσμο, να διαβάζει και να δοκιμάζει νέες γεύσεις. Μας υποδέχθηκε στο Oinoscent και μας  μίλησε για τη μοναδική του σχέση με το κρασί.

Πότε ξεκινάει η επαφή σου με το κρασί;

Τον Φεβρουάριο του 2006 πέρασα στο ΤΕΙ Αθήνας, ωστόσο για κάποια χρόνια δεν παρακολουθούσα τη Σχολή. Στη συνέχεια πήγα, μου άρεσε και έπειτα πήγα σε ορισμένες σχολές γευσιγνωσίας, έμαθα πράγματα για το κρασί, ξεκίνησα να δουλεύω σε κάποια wine bars και διάβαζα αρκετά. Μου αρέσει να δοκιμάζω και να εξερευνώ καινούργια πράγματα οπότε δοκιμάζοντας συνέχεια καινούργια κρασιά ξεκίνησα να διαβάζω και μου άρεσε, δοκίμαζα κι άλλο, κι όσο διάβαζα έλεγα «να αυτό δεν το έχω δοκιμάσει να ψάξω να το βρω να το δοκιμάσω», οπότε ήταν μέχρι να κολλήσω το μικρόβιο.

 

Η πορεία σου πως ήταν;

Άρχισα να δουλεύω στο Fabrica di Vino, έκανα μια μικρή διακοπή και πήγα στη Σαντορίνη να κάνω μια πτυχιακή στο ζυθοποιείο της Σαντορίνης Yellow Dunkey και όταν γύρισα έκατσα λίγο καιρό ακόμα στο Fabrica και από εκεί μεταπήδησα στο Oinoscent. Ταυτόχρονα κάνω διάφορα πράγματα, γράφω σε περιοδικά, σε blogs, έχω κάποιες εν δυνάμει συνεργασίες με οινοποιεία και έτσι η μέρα μου είναι γεμάτη με κρασί.

 

Από τότε που ξεκίνησες μέχρι σήμερα η φιλοσοφία του κόσμου έχει αλλάξει απέναντι στο κρασί;

Νομίζω ότι ο κόσμος έχει εξελιχθεί και έχει μάθει πάρα πολλά πράγματα. Βλέπεις ότι οι οινόφιλοι, που δεν ασχολούνταν τόσο με το κρασί παρά μόνο στο να το πιούν τώρα πηγαίνουν σε σεμινάρια και μαθαίνουν όλο και περισσότερα. Όλα αλλάζουν προς το καλύτερο για το κρασί. Ο πελάτης έρχεται όλο και πιο πολύ διαβασμένος οπότε και εσύ πρέπει να ψάχνεσαι και να διαβάζεις περισσότερο για να μην ξέρει ο πελάτης περισσότερα από εσένα. Επίσης και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες, που έχουν κάποια μαγαζιά με κρασί και δεν έχουν τις γνώσεις, θέλουν κάποιον στο προσωπικό τους που να γνωρίζει από κρασιά καθώς οι πελάτες είναι απαιτητικοί. Ο μέσος όρος ηλικίας των οινόφιλων έχει αρχίσει να πέφτει. Εδώ στο Oinoscent βλέπουμε κόσμο από 24 – ίσως και λιγότερο – μέχρι 50 -55 ετών. Όλο και περισσότεροι νέοι έρχονται και εκείνοι είναι που ψάχνονται περισσότερο και σκέφτονται ότι έχουν να χαλάσουν 20 ευρώ αλλά θα το κάνουν σε κάτι που αξίζει. Δεν θα σου πουν πλέον «φέρε μια  μπύρα ή ένα κρασί ό,τι να ‘ναι». Επίσης έχει μειωθεί πολύ το κοινό που σου λέει διάλεξε εσύ, ζητάνε τη συμβουλή σου ή έχουν δοκιμάσει κάποια κρασιά και σου λένε συγκεκριμένα πράγματα κοντά στα γούστα τους. Το δύσκολο είναι όταν ο καταναλωτής έχει καταλάβει κάτι λάθος και μπορεί να σου πει ότι δεν του αρέσουν τα αρωματικά κρασιά αλλά παραγγέλνει μαλαγουζιά ή μοσχοφίλερο. Τότε πρέπει ευγενικά να βρεις τι θέλει ο πελάτης χωρίς να τον προσβάλεις.

 

Αυτά τα έξι χρόνια που είσαι πλέον μέσα στον χώρο του κρασιού, στον ελληνικό αμπελώνα πόσα πράγματα άλλαξαν;

Έχουν αλλάξει πάρα πολλά και στο κομμάτι των εξαγωγών και στο κομμάτι του πως διάφορες ενώσεις έχουν οργανωθεί και πάνε προς τα έξω, όπως τα Wines of Crete ή διάφορα οινοποιεία της Αττικής. Η ποιότητα των κρασιών έχει βελτιωθεί σημαντικά, κάθε χρόνο όλο και λιγότερα κρασιά έχουν κάποια ελαττώματα . Υπάρχουν και μεγάλα κρασιά. Έχουν δημιουργηθεί πολύ καλύτερα κρασιά και λευκά και κόκκινα. Νομίζω ότι στα λευκά είμαστε σε καλύτερη κατάσταση. Στα λευκά βοηθάει πολύ το Ασύρτικο και στα κόκκινα το Ξινόμαυρο.

 

Τα ελληνικά κρασιά μπορούν «να παίξουν στα ίσια» κάποια μεγάλα κρασιά του εξωτερικού;

Δεν μπορούν να ανταγωνιστούν κάποια μεγάλα κρασιά του Μπορντώ, της Αυστραλίας ή της Ιταλίας. Εάν αυτό μπορεί να γίνει είναι ανά περιπτώσεις. Δηλαδή να πεις ότι θα δοκιμάσω μια καλή χρονιά από ένα ελληνικό κρασί και θα το βάλω δίπλα με μια κακή χρονιά από ένα ξένο κρασί και να το δεις μεμονωμένα και να πεις ότι η συγκεκριμένη χρονιά μπορεί να είναι καλύτερη στο ελληνικό κρασί. Αλλά είναι σαν να παίξει ο Ολυμπιακός με τους Warriors και να τους κερδίσει μια φορά, δεν σημαίνει ότι είναι καλύτερος. Θα χάσει τις 99. Είναι όμως πολύ θετικό που μπορούμε να κάνουμε τέτοιες συγκρίσεις, αλλά ούτε τα φτάνουμε, ούτε πρόκειται να τα φτάσουμε ποτέ και δεν σου μιλάω για μεγάλα κρασιά. Ας πάμε μέχρι την Ουγγαρία και την Αυστρία και ας αφήσουμε τη Γαλλία και την Ιταλία. Ας πάμε σε αυτούς που λέμε μικρούς και πάλι η Αυστρία είναι πολλά χρόνια μπροστά. Εάν τώρα καταστρεφόταν η Αυστρία θέλαμε 100 χρόνια κι αν τους φτάναμε. Φαίνεται άσχημο, αλλά όπως λειτουργούν στη χώρα μας όλα, κάπως δύσκολα, λειτουργεί και το κρασί και υπάρχει μια νοοτροπία η οποία δεν είναι σωστή.

 

Τι θα έπρεπε να αλλάξει για να πάμε ακόμα πιο μπροστά;

Δεν είναι ένα πράγμα που εάν το άλλαζες θα γίνονταν όλα καλά. Το βασικότερο είναι να υπάρχει πλάνο, στόχοι και προγραμματισμός. Ένα οινοποιείο είναι μια επιχείρηση, που όπως όλες πρέπει να κοιτάζει σε βάθος χρόνου. Ένα βασικό στοιχείο είναι η νοοτροπία μας, που πρέπει να αλλάξει και να σταματήσουμε να θέλουμε να πάθει κακό η αγελάδα του γείτονα  και να καταλάβουμε ότι το να εξελίσσεται ο διπλανός μας, θα ανεβάσει και εμάς επίπεδο. Το packaging και το  marketing είναι ένας τομέας που είμαστε πίσω, βέβαια έχει γίνει μεγάλη πρόοδος τα τελευταία χρόνια αλλά αυτό δεν αρκεί για να βγάλει έξω από τα στενά όρια της Ελλάδος. Επίσης η επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό με γνώσεις, σε ζωτικής σημασίας θέσεις, όπως η οινοποίηση, η πώληση, το marketing και πολλά άλλα είναι κάτι που σίγουρα θα βοηθήσει στο να πάμε μπροστά.

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like