Ο ανοιξιάτικος παγετός

by GreekCellar
142 views
Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

Γράφει η Κατερίνα Καραμπατέα

Ο ανοιξιάτικος παγετός είναι ένα από τα πιο δύσκολα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η αμπελοκαλλιέργεια και η γεωργία γενικότερα. Πιο συγκεκριμένα, ο παγετός που εκδηλώνεται την άνοιξη μπορεί να προκαλέσει μερική ή ολική καταστροφή της σοδειάς μιας ολόκληρης περιοχής.

Ο παγετός σε συνδυασμό με την προήγηση μιας περιόδου με υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες, που προκάλεσε πρωιμότητα στην βλαστική ανάπτυξη των αμπελιών, ενδέχεται να έχει ολέθριες επιπτώσεις για την ετήσια παραγωγή.

Αυτήν την περίοδο, τα αμπέλια βρίσκονται στην φάση της ανάπτυξης, με τους χυμούς τους να κυκλοφορούν, έχοντας ήδη σχηματίσει τα πρώτα νεαρά πράσινα φύλλα, μίσχους, ορατές ανθοταξίες. Οπότε, αρκούν κάποιες ώρες με θερμοκρασία υπό του μηδενός πχ -2 oC ή -4 oC, ώστε να προκληθεί πήξη των χυμών των φυτών, επηρεάζοντας τις ταξιανθίες που αρχίζουν να σχηματίζονται και τελικά να «καούνε» τα αμπέλια. Αυτές οι συνθήκες δεν προκαλούν «θάνατο» της αμπέλου, παρά ετήσια καταστροφή της παραγωγής.

Ευτυχώς, για την ελληνική επικράτεια οι περιπτώσεις αυτές δεν είναι συνηθισμένες (με την εξαίρεση κάποιων περιοχών με πιο κρύο κλίμα ή αμπελώνων σε μεγάλο υψόμετρο). Σε άλλες όμως αμπελουργικές ζώνες του κόσμου το φαινόμενο είναι πιο σύνηθες. Έτσι, στις περιοχές της Καμπανίας και της Βουργουνδίας στην Γαλλία δεν είναι σπάνιες οι χρονιές που τις ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες του Μάρτη και των αρχών του Απρίλη διαδέχονται αρνητικές θερμοκρασίες. Οπότε οι παραγωγοί για να αντιμετωπίσουν τις «ακραίες» καιρικές συνθήκες έχουν την εφευρετικότητα να καταφύγουν σε παλιές μεθόδους.

Πρακτικά οι αμπελουργοί μένουν ξάγρυπνοι παρακολουθώντας τις βραδινές θερμοκρασίες σε κάθε αμπελοτεμάχιο και «χτυπάει» συναγερμός όταν παρατηρηθεί θερμοκρασία μικρότερη των -2 oC ή ακόμη και 0 oC σε μια νύχτα με αρκετή υγρασία. Τότε, κάποιοι θα ανάψουν μεγάλα κεριά με διάρκεια καύσης 8 ώρες, περίπου 40 / στρέμμα. Άλλοι παραγωγοί θα επιστρατεύσουν θερμαντήρες, άλλοι συστήματα με ανεμογεννήτριες που θέτουν σε κυκλοφορία τον κρύο αέρα εμποδίζοντας τον να εγκατασταθεί πάνω στα φυτά, άλλοι θα τοποθετήσουν διασκορπιστήρες νερού που εκτοξεύοντας το νερό πάνω στα φυτά δημιουργούν ένα λεπτό στρώμα πάγου πάνω στα φύλλα και τους μίσχους, ένα δηλαδή μικρο-περιβάλλον με χαρακτηριστικά igloo, ικανό να τα προστατέψει.

Φυσικά, κανένα από τα παραπάνω συστήματα δεν έχει τέλεια αποτελέσματα ,αλλά ο αμπελουργός στην προσπάθειά του να διασώσει την παραγωγή του θα προσπαθήσει να κάνει τα πάντα ……

Κοινοποιήστε το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print
Email this to someone
email
Pin on Pinterest
Pinterest

You may also like