Ρωμαϊκή Περίοδος

Η κατάκτηση του ελλαδικού χώρου από τους Ρωμαίους θα σημάνει την μεταφορά της οινικής και αμπελουργικής γνώσης στη Ρώμη, που μέχρι τότε καλλιεργούσε τα αμπέλια σε κληματαριές όπως οι Ετρούσκοι, ενώ τώρα ακολουθεί την καλλιέργεια σε χαμηλό ύψος.

Ωστόσο όσο και να μοιάζουν οι ρωμαϊκές καλλιέργειες με τις ελληνικές, οι εύποροι Ρωμαίοι αλλά και τα μέλη της αυλής του αυτοκράτοτα προτιμούν να γεύονται τους ελληνικούς οίνους.

Ο ποιητής Οράτιος αποκαλεί τον Όμηρο “Homerus Vinosus”, ο Βιργίλιος γράφει για τις πολλές ελληνικές ποικιλίες και ο Πλίνιος δίνει ίσως την πληρέστερη περιγραφή για τους ελληνικούς οίνους της εποχής.

Οι Δειπνοσοφιστές δημιουργούν το πρώτο εγχειρίδιο για την ελληνική οινογνωσία και γαστρονομία. Αργότερα ο Διοσκουρίδης και ο Γαληνός, διάσημοι γιατροί της εποχής, χρησιμοποιούν το κράσι και αποδεικνύουν και τις θεραπευτικές του ικανότητες.

Η Κρήτη αναδεικνύεται ξανά ως το μεγάλο οινοπαραγωγικό κέντρο και από τον 1ο έως τον 3ο μ.Χ. Αιώνα στέλνει τα κρασιά της σε όλη την Ευρώπη και την Αίγυπτο. Οι κρητικές εξαγωγές αποδεικνύονται από την εύρεση κρητικών αμφορέων στην Πομπηία, τη Λυών στη Γαλλία και σε ανασκαφές στην Ελβετία.

Email: info@greekcellar.gr